دکتر یاسر موحدفر، رئیس بنیاد فردوسی، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری موج کیش با اشاره به برگزاری بیست‌ویکمین آیین بزرگداشت فردوسی و پاسداشت زبان فارسی اظهار کرد: این رویداد به همت بنیاد فردوسی و با همکاری نهادهای مختلف برگزار می‌شود که آیین پایانی آن نیز با حمایت سازمان منطقه آزاد کیش همراه خواهد بود.

وی با اشاره به جایگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی در اعتلای زبان فارسی افزود: فردوسی بزرگ زبان پارسی را به مرحله‌ای از شکوفایی رساند که با گذشت بیش از هزار سال از سرایش شاهنامه، همچنان پویایی و استحکام آن حفظ شده است. در بیش از ۷۳۰ نسخه باقی‌مانده از شاهنامه، گنجینه‌ای عظیم از واژگان فارسی دیده می‌شود که بخشی از آن‌ها حتی به نوعی برساخته ذهن و هنر فردوسی است.

رئیس بنیاد فردوسی ادامه داد: بسیاری از نام‌ها و واژه‌هایی که امروز در زبان فارسی رایج هستند، با هنرمندی فردوسی شکل تازه‌ای به خود گرفته‌اند. برای نمونه، نام «فرنگیس» که در اصل «فری‌گیس» بوده، توسط فردوسی به گونه‌ای تغییر یافته که هم خوش‌آوا‌تر باشد و هم در وزن شعری جای گیرد. همین اتفاق درباره نام‌هایی مانند «هوشنگ» و «کیومرث» نیز رخ داده است.

موحدفر تصریح کرد: فردوسی تلاش کرد ضمن حفظ معنای واژگان کهن، ساختاری روان‌تر و ماندگارتر به آن‌ها ببخشد تا در حافظه تاریخی ایرانیان باقی بمانند. امروز نیز بسیاری از شهرها، مناطق و نام‌گذاری‌های جدید در ایران و حتی دیگر کشورها، همچنان از شاهنامه وام می‌گیرند.

وی شاهنامه را یکی از مهم‌ترین سرچشمه‌های هویت ایرانی دانست و گفت: فردوسی کاری کرد که هر ایرانی در هر نقطه جهان با افتخار نام ایران را بر زبان بیاورد. در شاهنامه بیش از ۱۷۰۰ بار نام ایران، ایرانی و ایرانیان آمده و این اثر بزرگ، فرهنگ ایرانی را بر پایه جوانمردی، پهلوانی، عدالت‌خواهی و مقابله با ستم معرفی کرده است.

رئیس بنیاد فردوسی خاطرنشان کرد: ویژگی برجسته فردوسی این بود که حتی درباره دشمنان ایران نیز از واژه‌های ناشایست استفاده نکرد و این منش اخلاقی در کمتر اثری دیده می‌شود. شاهنامه هویتی را بنیان گذاشت که توانست ایران باستان و ایران اسلامی را در یک پیوند فرهنگی و تمدنی قرار دهد.

وی ادامه داد: آموزه‌های قرآنی و مفاهیم اخلاقی در دل داستان‌های کهن شاهنامه جاری است و همین موضوع نشان می‌دهد تاریخ ایران، تاریخی پیوسته و ریشه‌دار است. ایرانیان همواره خداپرست، فرهنگ‌مدار، عدالت‌جو و دانش‌گستر بوده‌اند و فردوسی این مفاهیم را به زیباترین شکل در شاهنامه ماندگار کرده است.

موحدفر در پایان تأکید کرد: امروز نیز شاهنامه‌خوانی از کودکان و نوجوانان تا پیشکسوتان ادامه دارد و پیام فردوسی همچنان در زبان، رفتار و هویت ایرانیان زنده است.