، مراسم با نمایش سخنان ضبط‌شده ناصر تقوایی آغاز شد که با انتقاد از سانسور و فضای محدود خلاقیت هنرمندان همراه بود. وی گفته بود که اگر نتواند فیلم بسازد، ترجیح می‌دهد بنویسد یا تدریس کند و پرسیده بود چه کسی پاسخگوی عمر رفته هنرمندان خواهد بود.

در ادامه، مجید برزگر اجرای مراسم را بر عهده داشت و پیام بهرام بیضایی را قرائت کرد. سپس پیام صوتی جدید وی از آمریکا پخش شد که با یاد تقوایی و تأکید بر آزادی بیان همراه بود.

محسن امیریوسفی با اشاره به همزمانی درگذشت تقوایی و قتل مهرجویی، این روز را «روز سیاه کارگردانان» خواند و از لزوم حذف پروانه ساخت و سانسور ذهن و اندیشه سخن گفت. وی تأکید کرد که صنوف سینمایی ادامه مسیر تقوایی‌ها را تضمین خواهند کرد.

در بخش بعدی، پیام تصویری اصغر فرهادی نمایش داده شد. فرهادی تقوایی را از معدود فیلمسازانی دانست که آثارش همچنان معاصر است و «دایی‌جان ناپلئون» را مهم‌ترین اثر تاریخ تصویری ایران توصیف کرد. وی از مهارت تقوایی در پردازش شخصیت‌های فرعی و سکانس پایانی «ای ایران» به عنوان ماندگارترین لحظه سینمای ایران یاد کرد.

در پایان، علیرضا داودنژاد ضمن اشاره به ورشکستگی منظومه تصویری و رسانه‌ای کشور، انزوای هنرمندانی چون تقوایی، کیارستمی، پوراحمد و مهرجویی را نتیجه فقدان مدیریت خلاق دانست و یاد آنها را نماد سقوط جریان فکری در سینمای ایران خواند.