، اسماعیلی با تأکید بر اینکه تاکنون نزدیک به ۲۰ هزار هکتار از پهنه تالاب میانکاله خشک شده است، گفت: پسروی پی‌درپی آب دریای خزر، کمبود بارش‌ها، وجود چاه‌های غیرمجاز و فعالیت مزارع پرورش ماهی در بالادست تالاب و نرسیدن حقابه طبیعی، اثرات مخربی بر این تالاب ارزشمند برجای گذاشته است.

وی با اشاره به اینکه دریای خزر منبع اصلی تغذیه آبی میانکاله محسوب می‌شود، افزود: سطح تراز آب خزر سالانه بین ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر کاهش می‌یابد و این روند مستقیماً بر وضعیت تالاب تأثیر می‌گذارد.

اسماعیلی لایروبی ۷۶ کیلومتر از انهار منتهی به تالاب، هماهنگی برای هدایت آب از سرچشمه نکارود و همچنین پمپاژ آب از دریای خزر را از مهم‌ترین برنامه‌های در دست اجرای محیط زیست برای احیای میانکاله عنوان کرد و ادامه داد: تداوم خشکی تالاب می‌تواند زیستگاه پرندگان و آبزیان را از بین ببرد، پوشش گیاهی را تخریب کند و در نهایت موجب افزایش کانون‌های گردوغبار شود.

معاون محیط زیست طبیعی اداره حفاظت محیط زیست مازندران اضافه کرد: این تغییرات علاوه بر تهدید اکوسیستم، معیشت جوامع محلی وابسته به تالاب را نیز با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است.

اسماعیلی با اشاره به ثبت تالاب میانکاله در کنوانسیون بین‌المللی رامسر، گفت: میانکاله یک میراث طبیعی جهانی است و هرگونه اقدام شتاب‌زده یا مداخله بدون ارزیابی دقیق، می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای کل اکوسیستم خزر به همراه داشته باشد.