دختران شایسته دارای معلولیت معرفی شدند + فیلم
طی مراسمی دختران شایسته دارای معلولیت که موفقیت های خاص داشتند معرفی شدند.
، در بخشی از برگزاری جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، مراسم معرفی «دختران شایسته دارای معلولیت» برگزار شد و ۶ دختر شایسته در این رویداد معرفی شدند؛ مراسمی که در آن، معلولیت نه بهعنوان پایان مسیر، بلکه بهعنوان بخشی از تجربه زندگی و مسیری برای عبور از محدودیتها روایت شد.
یکی از دختران شایسته در این مراسم با قرائت بیانیهای گفت: «معلولیت آسان نیست؛ همواره سخت است و گاهی بیرحمانه سخت، اما من یاد گرفتهام میان سخت بودن و نشدن تفاوت بزرگی وجود دارد.»
وی با اشاره به مسیر دشواری که پشت سر گذاشته است، افزود: «من توانستم، نه چون مسیر برایم هموار بود، بلکه چون تصمیم گرفتم با وجود تمام ناهمواریها ادامه بدهم.»
این دختر شایسته در ادامه با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه جامعه به افراد دارای معلولیت گفت: از همه کسانی که هنوز مرا و محدودیتهایم را میبینند، میخواهم یک بار دیگر نگاه کنند؛ پشت هر عصا، پروتز یا تفاوت جسمی، یک انسان ایستاده است؛ انسانی با استعداد، عشق و رویا.
وی خواستار فراهم شدن فرصتهای برابر برای افراد دارای معلولیت شد و گفت: فرصت برای آموختن، برای کار کردن، برای عاشق شدن، برای مادر شدن و برای تصمیم گرفتن را بسازیم.
وی خطاب به افرادی که ممکن است به دلیل محدودیتهای جسمی، رویاهای خود را کوچک ببینند، اظهار کرد: اگر کسی نشسته و فکر میکند رویاهایش خیلی بزرگ است، به او میگویم رویاهایت را کوچک نکن؛ تو برای زندگی کردن آفریده شدهای.
این دختر شایسته همچنین درباره مهمترین دستاورد زندگی خود گفت: اگر روزی از من بپرسند بزرگترین دستاورد زندگیات چه بود، خواهم گفت اینکه یاد گرفتم هیچکس نمیتواند برای من تعیین کند چه چیزی ممکن است و چه چیزی نیست.
وی با اشاره به عنوانی که در این مراسم دریافت کرده است، تأکید کرد: امشب من دختر شایستهام، اما فردا دوباره به زندگی برمیگردم؛ به رویاهایم، به کارم و به تلاشهایم، با یک باور بزرگتر.
وی گفت: من برای پرواز نیاز نداشتم کسی به من اجازه بدهد؛ کافی بود باور کنم آسمان حق من است. امشب عنوان دختر شایسته را دریافت کردم، اما باور دارم شایستگی چیزی نیست که بر سر گذاشته شود؛ شایستگی راهی است که با تلاش، عزت، دانش، عشق و امید ساخته میشود.
وی خطاب به حاضران گفت: برای پرواز اجازه نمیخواهیم؛ ما آمدهایم که آسمان خودمان را بسازیم. این صدای ماست، این انتخاب ماست و این پرواز ماست.
فتانه امیری، بنیانگذار جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، در گفتوگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج، اظهار داشت: با هدف افزایش مشارکت افراد دارای معلولیت در جشنواره بینالمللی فیلم پرواز، دو سال است که رویداد جهانی «دختر شایسته» را برگزار میکنیم.
وی افزود: با توجه به نقش و تأثیرگذاری زنان و بانوان در جامعه، خانواده و جهان، تصمیم گرفتیم در حوزه معلولیت نیز دختران شایسته دارای معلولیت را معرفی کنیم. ویژگی مهم این بانوان، داشتن معلولیتهای شدید در کنار برخورداری از دستاوردهای قابل توجه و شگفتانگیز است؛ بنابراین معتقدیم این افراد باید بیش از پیش معرفی، دیده و مورد تشویق قرار گیرند.
بنیانگذار جشنواره بینالمللی فیلم پرواز ادامه داد: در نخستین دوره این رویداد، حدود ۳۰ دختر دارای معلولیت از هشت کشور معرفی شدند و در دوره دوم نیز ۶ دختر شایسته انتخاب و معرفی شدند. البته به دلیل مشکلات مربوط به اینترنت، امکان حضور و معرفی یکی از شرکتکنندگان از کشور کنیا به شکل متفاوتی فراهم شد.
امیری با اشاره به روند انتخاب دختران شایسته گفت: در این رویداد، داورانی از حوزههای مختلف از جمله هنر، پژوهش، ورزش و ادبیات حضور داشتند و بر اساس دستاوردهای شرکتکنندگان، فرآیند داوری و انتخاب دختران شایسته انجام شد.
وی با بیان اینکه بسیاری از افراد دارای معلولیت، بهویژه معلولیتهای شدید، در جامعه کمتر دیده و شنیده میشوند، تصریح کرد: خیلی وقتها این افراد نادیده گرفته میشوند و حتی جامعه آنها را نمیشناسد. کاری که از دست ما برمیآید این است که آنها را معرفی کنیم، مورد تحسین و تقدیر قرار دهیم و دستاوردهایشان را به جامعه نشان دهیم.
بنیانگذار جشنواره فیلم پرواز خاطرنشان کرد: انتشار گزارشها و اخبار مربوط به این افراد میتواند به دیدهشدن بیشتر آنها کمک کند و در نهایت باعث شود نگرش جامعه نسبت به معلولیت از یک نگاه منفی به سمت نگرشی مثبتتر تغییر کند؛ اینکه افراد بدانند حتی با وجود معلولیت شدید نیز میتوان به دستاوردهای قابل توجهی دست پیدا کرد.
امیری در ادامه گفت: معرفی این بانوان تنها برای افراد بدون معلولیت اهمیت ندارد، بلکه برای خود جامعه افراد دارای معلولیت نیز میتواند الگوآفرین باشد. وقتی یک بانو با وجود معلولیت شدید توانسته به چنین دستاوردهایی برسد، این پرسش ایجاد میشود که «چرا من نتوانم؟» و همین نگاه میتواند انگیزهای برای تلاش و حضور بیشتر افراد دارای معلولیت در عرصههای مختلف باشد.
ارسال نظر