بیانیه الازهر مصر درباره جنگ اخیر واکنش برانگیز شد
مدیر حوزههای علمیه کشور و مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی به بیانیه الازهر مصر درباره جنگ اخیر و حمله آمریکا و اسرائیل به کشورمان پاسخ دادند.
، حجتالاسلام والمسلمین اعرافی- مدیر حوزههای علمیه کشور - در نامهای به شیخ الازهر، احمد الطیب نوشت:
"بسم الله الرحمن الرحیم
{أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَیٰ نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ} [حج: ۳۹]جناب امام اکبر، شیخ الازهر، حفظه الله ورعاه.
السلام علیکم و رحمة الله و برکاته، اما بعد.
از آنجا که مسئولیت شرعی و اخلاقی، همگی را موظف به خیرخواهی برای خدا و رسول او و پیشوایان مسلمان و عموم امت میکند، و نیز از روی محبت و ارج نهادن به نهاد ریشهدار الازهر که طی قرون متمادی نماد علم معتدل و رویکردی درخشان بوده و امت را بر کلمه واحد گرد آورده است، این چند کلمه را به حضورتان تقدیم میداریم.
ما مواضع هوشمندانه و آگاهانه شما را در قبال مسائل سرنوشتساز امت ارج نهاده و میستاییم و به خوبی میدانیم که چه تلاشهای مبارکی در یاری رساندن به آرمان فلسطین، دفاع از حقوق ملت مظلوم فلسطین، دعوت به وحدت صفوف اسلامی و تقریب مذاهب و تثبیت ارزشهای برادری اسلامی که امت بدون آن قوام نمییابد، انجام دادهاید. این مواضع شریف که از شما سراغ داشتیم، ما را در برابر بیانیه اخیر الازهر درباره تحولات جاری منطقه به درنگ طولانی وا میدارد و شما را صادقانه دعوت میکنیم تا در پرتو حقایق بزرگی که در هیچ حکم شرعی، سیاسی یا اخلاقی نمیتوان از آنها گذشت، در آن بازنگری کنید.
نخست: درک درست نبردی که امروز جریان دارد، بدون توجه به بستر تاریخی و تمدنی آن ممکن نیست. آنچه منطقه شاهد آن است، حلقهای از کشمکش تمدنی با پروژه استعماری غربی ـ آمریکایی است که از دیرباز در پی بازطراحی نقشه منطقه بر اساس منافع خود، متلاشی کردن توانمندیهای امت و برافروختن منازعات کوچکی است که ما را از کانون اصلی درگیری بازمیدارد که آن همان پروژه سلطه بر ثروتها و مقدسات امت اسلامی و حفاظت از رژیم صهیونیستی به عنوان نوک پیکان این پروژه در قلب جهان اسلام است.
دوم: به باور ما، مسئله فلسطین همچنان مسئله محوری این امت است. رنج هشتادساله ملت فلسطین از اشغال، ستم، آوارگی، شهرکسازی و یهودیسازی اماکن مقدس، دملی خونین است که وجدان امت را میآزارد و هر خوانشی از رویدادها که این حقیقت را نادیده بگیرد، از علت اصلی غافل شده و به معلولها میپردازد.
سوم: ما به جناب شما و به تمامی امت اسلامی مصرانه اعلام میداریم که باور راسخ جمهوری اسلامی ایران به وحدت و برادری امت و همبستگی عمیق میان اجزای آن، نه شعار، بلکه اساس سیاستها و برنامههای عملی است که دههها از آنها پیروی کردهایم و همچنان به آنها وفاداریم. هدف ما تقریب و همگرایی و نه کشمکش و تفرقه است. از خداوند میخواهیم که برای این امت، بزرگانی را فراهم آورد که آنها را یکپارچه و پراکندگی آن را از بین ببرد.
چهارم: تاریخ نه چندان دور و نه چندان گذشته، هیچ به یاد ندارد که جمهوری اسلامی ایران در حرکت خود آغازگر جنگی یا درگیری میان مسلمانان بوده باشد. ما همواره به همسایگی نیک و دوری از تجاوز پایبند بودهایم و هم اکنون مورد تعدی آشکار و ستمی روشن قرار گرفتهایم. جهان شاهد بوده که جمهوری اسلامی ایران آغازگر این جنگ همهجانبه نبود، و در حالی که برای حل مسائل به روش مسالمتآمیز وارد مذاکره بود، این جنگ بر آن تحمیل شد و آنچه امروز انجام میدهد دفاع از حاکمیت و کرامت ملت خود پس از تعرضات مکرر به حاکمیت و منافعش است. مایه تأسف است که بسیاری از کشورهای اسلامی این حقیقت روشن را نادیده میگیرند و در محکوم کردن این ظلم آشکار، کوتاهی اخلاقی، انسانی و شرعی میکنند.
پنجم: دهههای گذشته گواه خوبی است که نگاه جمهوری اسلامی ایران به ملتها و کشورهای منطقه، نگاه محبت، برادری و دوستی در سختترین شرایط بوده است. ما دست خیر و همکاری به سوی همه دراز کردیم و در مقابل، برخی کشورها خطرناکترین پایگاههای خط مقدم جنگ را در خاک خود میزبانی کردند که با تحریک اسرائیل و آمریکا، در طرحهای جهنمی امنیتی، نظامی و اطلاعاتی ضد مردم و امنیت ما به کار گرفته میشوند. با این حال، درهای ما برای گفتوگو و همکاری باز بود و ملت ما به اصول اسلامی و انسانی خود وفادار ماند.
ششم: جنایتهای فجیعی که علیه مردم مسلمان ایران، همسایه [کشورهای عرب و مسلمان]، انجام شد، نادیده گرفته شده است که از جمله آنها نابودی سیستماتیک زیرساختها، هدف قرار گرفتن هزاران مرکز غیرنظامی، و به شهادت رساندن دانشمندان و رهبران کلیدی است؛ جنایتهایی که در رأس آنها ترور امام خامنهای قرار دارد؛ همان که مرجعی فعال در امت و بزرگترین پشتوانه دعوت به وحدت و همبستگی بود. به راستی که نادیده گرفتن این حقیقت که نیروهای اشغالگر آمریکایی و اسرائیلی این تجاوز را با ویرانی گسترده و هولناک آغاز کردند، تأسفبار و نشانه خروج از سادهترین اصول عدل و انصاف است. این نیروها دهها هزار خانه امن شهروندان ایرانی را ویران کردند و هزاران کودک، زن و مرد غیرنظامی بیدفاع را به شهادت رسانده و مجروح ساختند.
از یک سو جنایتهای فجیع علیه مردم ایران نادیده گرفته میشود، و از سوی دیگر واکنش دفاعی ایران محکوم میگردد. واکنشی که پایگاههای دشمن را در برخی کشورها هدف قرار داد؛ کشورهایی که نه قواعد همسایگی را رعایت کردند و نه حقوق مردم ایران را محترم شمردند. این رفتار، چیزی جز بیعدالتی و دوری از موازین شرعی نیست.
وظیفه شرعی ایجاب میکند که امت قبل از آنکه حکم کلی صادر کند، در برابر این رویدادهای عظیم با تأمل و پرسشگری برخورد کرده و در آن بیندیشد.
بیانیه الازهر، با وجود قدردانی ما از آن به خاطر دغدغه توقف جنگ و خونریزی، به معلولها و نتایج درگیری پرداخته و علل اصلی این فاجعه را نادیده گرفته است. این بیانیه درباره یک اقدام متقابل محدود سخن گفته و از اصل تجاوز سکوت کرده و هزاران قربانی از غیرنظامیان بیگناه را که در زیر بمباران و ویرانی جان باختهاند، نادیده گرفته است. شریعت اسلام که به قسط حکم میکند، بر همگان واجب میسازد که در کنار مظلوم -هر که باشد- بایستیم، و پیش از توصیف واکنشهای او، به انصاف رفتار کنیم.
فراخوان پایانی: از همگی ما انتظار میرود که درباره گرفتاریهای امت، خردمندانه و با بصیرتی نافذ برخورد کنیم. از این رو پیشنهاد میکنیم که پیوند عمیق و همهجانبه میان علمای جهان اسلام، و به ویژه میان علمای قم و الازهر، بار دیگر برقرار شود. زیرا گفتوگوی علمی و منصفانه و مباحثه آرام فکری، راهی برای تدوین برداشتهای مشترک و مکانیسمهای عملی است که به امت ما کمک میکند از این گرداب فاجعهبار خارج شده و به سوی تعالی، پیشرفت و رشد همهجانبه حرکت کند و منطقه را از بلای جنگهایی که هیچ چیز را باقی نمیگذارند، برهاند.
از خداوند متعال مسئلت داریم که الازهر را به عنوان نماد علم و عدالت حفظ کند، همه را به راه درست رهنمون شود و امت را بر محور حق یکپارچه سازد، که او ولی این امر و توانای بر آن است."
مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی نیز در پاسخ به بیانیه الازهر مصر بیانیهای منتشر کرد که متن آن به شرح زیر است:
"باسمه تعالی
خبر محکومیت حمله ایران به همسایگانش به وسیله الازهر مایه تأسف و تعجب گردید. علیرغم این که ایران بر پای میز مذاکره برای دستیابی به صلحی پایدار بود، به وسیله دشمن غدار صهیونیستی مورد هجوم ناجوانمردانه قرار گرفت. در عرض چند ساعت موجب شهادت مرشد اعلای ما رهبر شهید سید علی خامنهای قدس الله نفسه الزکیه و تعدادی از مدیران و نظامیان ما، در حالی که در منازل خود در کنار خانواده و فرزندان معصوم خویش بودند، گردید. توقع از ازهر شریف این بود که در همان ابتدا این حمله ناجوانمردانه را محکوم کند اما دریغ از یک پیام تعزیت!
آیا اینک دوستی با کفاری که علیه مسلمانان سلاح به دست گرفته و پیش از این ۸۰ هزار تن از فلسطینیان را به شهادت رسانده که بیش از نیمی از آنان زنان و کودکان بیگناه بودند شایسته محکومیت نبود؟! آیا قران کریم از دوستی با دشمنان خداوند نهی نفرموده «یا ایها الذین آمنوا لاتتخذوا الیهود و النصاری اولیاء بعضهم اولیاء بعض و من یتولّهم منکم فانه منهم ان الله لا یهدی القوم الظالمین» (المائدة:۵۱)؟ آیا شایسته نبود ازهر شریف به اقتضای «اشداء علی الکفار» دولتهای منطقه خلیج فارس را تنبه دهد که دوستی با حامیان رژیم صهیونیست کاری خداپسندانه نیست و آن را محکوم کند و والیان کشورهای عربی را از این خطای عظیم برحذر دارد؟ آیا مکر دشمن اسلام را نمیبینید که در پس خاک عربی سنگر گرفته و به سوی ما شلیک میکند؟ آیا ما بنشینیم و رادارهای دشمن در سرزمینهای عربی جنگی نابرابر را برای ما رقم بزنند و ما تماشاگر باشیم؟ هیهات منا الذلة!
آیا به راستی هوش از سر ما رفته که اعتداء حاضر را ایرانی میدانیم و معتدی واقعی را رها کردهایم؟ آیا این ایران نبود که در میدان عمل به کمک فلسطینیان شتافت و اینک نیز تاوان همان حمایتهای میدانی را میپردازد؟ آیا شما فراموش کردید که زمان جنگ غزه حتی یک گلوله از سوی حکام عربی به اسرائیل شلیک نشد؟ آیا همسایگان ما مجازند سرزمین خود را در اختیار حامیان دشمن مشترک جهان اسلام قرار دهند تا سیادت ایران اسلامی بر زمینش و نیز رهبری آن را مورد حمله ناجوانمردانه قرار دهند؟ آیا دولتهای همسایه قرار نیست مسئولیت عملکرد پایگاههای آمریکایی را در خاک خود بپذیرند؟ آیا شما دست دشمن اسلام را در پس این تحرکات صهیونیستی نمیبینید؟
آیا وقت آن نیست که ازهر شریف از دانش انباشته هزار ساله خود بهره ببرد و با تمسک به آیات قرانی حکم جهاد علیه رژیم غاصب صهیونیستی را زنده کند و از حکام عربی بخواهد که با تأسیس اتحادیه کشورهای اسلامی ید واحدة علیه زیادهطلبی و تمامیتخواهی سرکردگان جانی این رژیم باشند؟ آیا شما دست یاری آشکار استکبار جهانی و دست یاری پنهان دستنشاندگان آنان در منطقه را به رژیم غاصب نمیبینید؟
ما اگر میخواستیم با همسایگان خود دشمنی کنیم الان هیچ یک از آنان امارتی نداشتند. اما چنین ارادهای نداشته و نداریم. ما در مقابل کفار حربی دست به سلاح شدهایم. ما مسلمانان را هدف قرار ندادهایم و آنها را از یک امت میدانیم و دوستی، رحمت و تواضع میان امت اسلامی را وظیفه خود میدانیم. حتی اگر همسایگان ما اهل نامهربانی باشند. ما هرگز به سوی آنان سلاح نکشیدهایم و نخواهیم کشید. ما هرگز به سمت هیچ مسلمانی محترمی نشانه نرفتهایم. ما هرگز حق حرمت مسلمانی را نشکستهایم. ما هرگز میدان جنگ را توسعه ندادهایم. دشمنی این قوم ستیزهجوی مکار صهیونی با ما باعث نمیشود از مدار عدالت خارج شویم. بدانید که اگر اینک جهان عربی و همسایگان به حق روی نیاورند و از ظالم حمایت کنند روزی این ظلم گریبانگیر حکام منطقه خواهد شد و آنگاه است که یاری و گریزگاهی نخواهد بود.
بدانید که ما ایرانیان ملتی استوار در طول تاریخ بودهایم هرگز سر به ظلم و ستم فرونیاورده و نخواهیم آورد. ما از خود دفاع میکنیم. این جهاد دفاعی عزت ایرانی-عربی را برای امت اسلامی به ارمغان میآورد. زبان زخمهای دوستان را نیز در کنار ترورهای دشمن به جان میخریم ولی از مقاومت و جهاد دفاعی مقدس خود دست نمیکشیم. ما آمادهایم قومی باشیم که خداوند ما را دوست میدارد و ما نیز او را دوست میداریم. در کنار امت اسلامی میمانیم و با دشمنان اسلام در راه خدا میجنگیم و از ملامت ملامتگران نمیهراسیم. این فضل الهی است که به هر کس بخواهد عطا کند و خداوند واسع علیم است. (المائدة:۵۴)
بدانید دشمن غدار چون نتوانست بر غزه به اهداف خود برسد درصدد سرپوش نهادن بر شکست خود بود به ایران اسلامی حمله کرد. ابزار حمله او نیز پایگاههای آمریکایی-صهیونیستی در منطقه شدند تا فتنهای دیگر بهپا کند تا شاید از شکست خود در غزه رها گردد یا آن را پنهان سازد.
اما ندانست که اینجا ما تا پای جان در کنار امت اسلامی ایستادهایم و از حقیقت دفاع میکنیم و گلایه خود را از دوستان و همسایگان نزد خدا خواهیم برد تا او بین ما حکم کند و او بهترین حکمکنندگان است.
به ازهر شریف توصیه میکنیم در این جنگ حق و باطل در طرف درست تاریخ بیاستد و به تبلیغات دشمن که قصد اجرای داستان تلخ تاریخ صهیون «تفرقه بیانداز و آقایی کن» را دارد گوش ندهد. آنان به دنبال این هستند که منطقه را به آشوب بکشند و میان ما تفرقه و نزاع ایجاد کنند. با هوشیاری بیشتر عمل کنیم و و با احتیاط فراخور سخن بگوییم و اگر موانعی برای سخن حق داریم لااقل به باطل سخن نگویم یا سکوت کنیم.
و سیعلم الذین ظلموا ایّ منقلب ینقلبون"
ارسال نظر