به گزارش خبرنگار سینمایی خبرگزاری موج، نشست خبری فیلم بیصدا حلزون با حضور مرتضی شایسته تهیه کننده، بهرنگ دزفولی زاده کارگردان، محمدرضا رهگذر نویسنده هانیه توسلی بازیگر و تعدادی دیگر از عوامل به همراه سحر عصرآزاد منتقد سینما برگزار شد.

عصرآزاد در ابتدای فیلم گفت: برای من پیگیری رویکرد فیلمساز اهمیت دارد و خوشحالم که این فیلم تنها به یک قشر جامعه یعنی ناشنوایان محدود نشد و سعی کردند با بسط داستان فیلمی با مشارکت همه اقشار را داشته باشند.

بهرنگ دزفولی زاده هم گفت: به دلیل اینکه به جامعه ناشنوایان تنها در هفته بهزیستی و روز ناشنوایان توجه می شود از همان ابتدا فیلمی با حضور بازیگرانی که اولا توانایی خوبی در استفاده از دستانشان داشتند و در عین حال چهره باشند استفاده کنم  بویژه اینکه چهره بودن به دیده شدن بیشتر کار هم کمک می کند.

هانیه توسلی هم در مورد سختی های نقشش گفت: طبیعتاً من باید زبان اشاره یاد می گرفتم و روی صدایم کار می کردم تا شبیه یک نیمه شنوا باشد. به دلیل نگرانی که در این مورد داشتم باید تمرین می کردم. البته نقش هر چه سخت تر باشد برای بازیگر جذاب‌تر باشد. بدین منظور من صدای خانم بلیغ که نیمه شنوا هستند را روی گوشیم ضبط کرده بودم و دیالوگ‌ها را از روی صدای ایشان تمرین می کردم. من تازه سر این فیلم متوجه شدم که برخی از ناشنوایان دوست ندارند که بچه هایشان حلزون بکارند.

دزفولی زاده هم گفت: برای آمادگی بیشتر بازیگران من به همراه نویسنده به جمع ناشنوایان می رفتم و حرفهایشان را می شنیدیم و از دغدغه ها و زیستشان فیلم می گرفتیم و در اختیار بازیگران قرار می دادیم.

وی دامه  گفت: من بواسطه این فیلم تاحدی با زبان اشاره آشنا شدم و سر صحنه هم مشاورانی داشتیم تا با نظر آنها برداشت صحیح را در زمینه زبان اشاره انتخاب کنیم.

وی در پاسخ به این سوال که آیا فیلم شما تبلیغ عمل کاشت حلزون است گفت: کاشت حلزون از دی ماه سال ۷۱ وارد ایران شده و خیلی پیشرفت کرده. اطلاعات ناشنوایان ما اطلاعات به روزی نیست. من تنها سعی کردم با این فیلم برخی از این اطلاعات را به آنها بدهم.

وی افزود: من حتی در کلاس های گفتار درمانی هم شرکت کردم و حتی پلان هایی در این رابطه داشتیم اما به دلیل اینکه فکر کردیم شاید ناشنوایان مکدر شوند آنها را حذف کردیم.

دزفولی زاده در مورد صداهای نامتعارفی که در طول فیلم شنیده می شود گفت: این تنها تجربه چند دقیقه از زندگی یک ناشنوا است. ما سعی کردیم که یک فرد شنوا متوجه شود که یک ناشنوا و یا نیمه شنوا تا چه حد می شنود به همین منظور سه تا چهار ماه پروسه صداگذاری ما طول کشید.