به گزارش خبرنگار تجسمی موج نشست تحلیلی نمایشگاه گروهی عکس عصیان شامگاه روز دوشنبه ۷ بهمن با حضور علی تابش نیا، حسین عادل خانی، احسان مرادی و ایمان نخشه در گالری صا برگزار شد.

در ابتدای این نشست تابش نیا که گردآوری آثار را به عهده داشت در مورد این نمایشگاه گفت: این اولین نمایشگاه گروهی هنرمندان گروه ققنوس است که متشکل از آثار هشت عکاس به نام های سارا تهرانی، نسیم فراستی، پروانه عباسی، جواد تبریزچی، ابراهیم عابدزاده، حسین عادل خانی، احسان مرادی و ایمان نخشه است.

وی درباره نحوه شکل‌گیری نمایشگاه گفت: این پروسه از ۴ سال پیش شروع شده و همه دوستان به اندازه یک گالری کامل کار قابل ارائه دارند اما به رغم اینکه هر کدام توان برگزاری نمایشگاه شخصی شان را اما تصمیم گرفتیم که این نمایشگاه را به صورت گروهی برگذار کنیم.  

این مدرس دانشگاه افزود: ۴ سال پیش در جمع دانشجویان عکاسی درباره سبک های مختلف هنری و بویژه نقاشی صحبت می کردیم گرچه عده ای هم بودند که این کار را بی فایده می پنداشتند. ما در کنار کلاس دانشگاهی، المان‌های مختلف را تجربه کردیم و حتی با مطالعه فلسفه، جامعه شناسی و روانشناسی، به تجربه سبک های مختلف هنری پرداختیم. در نهایت به این فکر کردیم در دنیای امروز با پیچیدگی هایی که دارد، شیوه های رایج و سنتی عکاسی جوابگوی بیانی ما نیست و در جایی باید بیان خود را با سبک‌های هنری تغییر دهیم. بنابراین با آگاهی، سعی کردیم سبک‌های مختلف را در عکاسی وارد کنیم.

تابش نیا با بیان اینکه اثر هنری حضور تفکر است یعنی اندیشه و تفکر خودش اثر هنری است، ادامه داد: د راین نمایشگاه هنرمند با تفکر و شور هنری که داشته و جهان‌بینی اش نسبت به جامعه، اقدام به خلق اثر کرده است. در واقع این نمایشگاه، چکیده بیان تفکری هنرمند ماست. این شور هنری تبدیل به عکس شده است که می تواند در مخاطب ادراک حسی و دیدگاه‌های تفکری متفاوت ایجاد کند. ما منتظر تعریف یا تمجید نیستیم، از دریافت انتقادات تند هم ترسی نداریم و حتی در صدد توجیه هم برنخواهیم آمد؛ بلکه مطمئن هستیم با تبادل اندیشه به کارهای بهتری می‌رسیم و البته در صورت نیاز در ارائه توضیحات تلاش می‌کنیم.

در ادامه این نشست، در پاسخ به سوال خبرنگار ما در مورد دلیل انتخاب عنوان «عصیان» برای نمایشگاهی که آثارش بیشتر نمایش دهنده استحاله انسان امروز در شرایط اجتماعی اطرافش است و شاید به نوعی پریشانی و سردرگمی دچار شده و حتی استیتمنت آن هم تداعی کننده همین وضعیت است، گفت: پایه گذاری گروه ققنوس و این نمایشگاه ضمن اینکه بر اساس تفکر شخصی است، در عین حال برداشتی از جامعه عکاسی ایران نیز دارد. ما معتقدیم به رغم رویدادهای متنوع هنری در کشور در عرصه عکاسی، سردمداران و پیشکسوتان در بازدهی کاری‌شان پیشرفتی ندارند و از دید ما حداقل طی ۲۰ سال اخیر، شاهد حرکتی که با هنر و اندیشه جهانی درگیر باشد نیستیم.

وی افزود: ما به نوعی رخوت جامعه عکاسی را به چالش کشیده ایم و عصیان گروه ققنوس در مورد مباحثی صحبت می‌کند که به ندرت در جامعه ایرانی اتفاق می‌افتد. چرا که فکر می کنیم در هر عرصه و دوره‌ای اگر اتکای ما بر مبنای نظریات قدیمی باشد، کار خاصی نمی‌توانیم انجام دهیم. ما می خواستیم بگوییم که می‌توانیم سبک جدیدی را بر اساس بیان هنرمندانه پیدا کنیم که بیانگر تفکر هنرمند باشد. امیدواریم عصیان در جامعه هنری و به ویژه عکاسان به نتیجه برسد.

احسان مرادی یکی از عکاسان حاضر در این نشست هم در همین ارتباط گفت: به نظر ما سردرگمی و پریشانی می تواند مقدمه عصیان باشد، عصیانی که اتفاقا جامعه ما به آن نیاز دارد که البته باید در درون افراد رخ دهد تا به وضعیت روشنی برسند. بسیاری از بازدیدکنندگان از این نمایشگاه بیان کرده اند که اتفاقا این عصیان را در آثار دیده و درک کرده اند.

وی تصریح کرد: نمایشگاه با این دیدگاه بود که عصیان درونی هنرمند را نشان دهد و نمیخواستیم عصیان جامعه را نمایش دهیم. در پروسه زمانی هستیم که به عصیان نیاز داریم و تنشها در عکسها انتقال پیدا کرده است و مخاطب سرکشی را حس کرده است. سردرگمی فاصله زیادی با عصیان ندارد و مطمئنا از سردرگمی به عصیان می‌رسیم.

حسین عادل خانی در پاسخ به سوالی در مورد اینکه چرا در این نمایشگاه برخی کارها در فضای فردی است و برخی دیگر در دل اجتماع، گفت: ما قبل از اینکه عکس بگیریم نگاه می‌کنیم، درک می‌کنیم و بعد آن را ثبت می‌کنیم. اما همیه برای من سوال بود که چرا در حات عادی و زمانهایی غیر از موقع عکاسی، نسبت به هم و موضوعات اجتماعی این همه بی تفاوت هستیم. بنابراین وقتی عکسی ثبت می‌شود فکری را در مخاطب ایجاد کند.

وی افزود: این افراد هستند که جامعه را تشکیل می‌دهند. پس پراکندگی و آشفتگی فردی را در جامعه هم می توان دید و بالعکس. براساس علائق و نگاه هر هنرمند، وقتی بحث انتخاب تصاویر برای نمایشگاه مطرح شد ، برخی را با فردیت و برخی با جمعیت انتخاب شدند.

ایمان نخشه دیگر هنرمند حاضر در این نشست هم در ادامه گفت: در واقع انسان از منظر ۸ هنرمند موضوع این نمایشگاه است و اگر ما می خواستیم استیمنت جداگانه خود را ارائه کنیم، مناسب نبود.

وی تصریح کرد: کارهای من به پریشانی انسان امروز می پردازد و معتقدم که در دوره ای هستیم که بین بدی و خوبی مانده ایم و اشتباه است که فکر کنیم حد وسطی هم وجود دارد. من نمی‌توانم به خودم به طور قطع بگویم خوب یا بد. البته فکر می کنم چیزی که مهم است، این است که سرگشتگی و خوددرگیری سبب می‌شود انسان یک پله جلو می‌رود.

تابش نیا در پایان این نشست در مورد تکنیک به کار گرفته شده در خلق آثار این نمایشگاه گفت: در خلق این آثار از تکنیک ها مختلفی بهره گرفته شده است. حتی سبک های مختلفی همچون امپرسیونیت و اکپرسیونیست را هم می توان در این آثار دید. اما قانون گروه ققنوس، ثبت عکس با یک شاتر است و هر نوع تلاشی برای ثبت عکس با یک کلیک دوربین و بدون فتوشاپ آزاد است. چهار سال پیش که این کار و حرکت شروع شد کارهای خوبی به ثبت نمی رسید اما با این سبک به تدریج، ارتباط بهتری برقرار کردیم.

وی افزود: در حال حاضر می بینید که در عکس ها مبانی هنرهای تجسمی به خوبی رعایت شده است و حتی حرکت دوربین، شانسی نبوده و کاملا کنترل‌شده است. هنرمند ما در هنگام خلق اثر به این فکر کرده که با فضا و موسیقی یا مثلا بر مبنای شور و هیجان یا اعتراض و عصیان، چه اثر هنری می‌توان خلق کرد؟ بنابراین در اینجا آثاری با سبک‌های متفاوت قابل مشاهده است و هر کدام از ما به آن اندیشه و سبکی که در ان زمان ثبتش کردیم، نزدیک بود. هنرمندان از تمام دانش‌شان برای ثبت آثار بهره گرفته اند و  در موضوع انسان اشتراک دارند.