، در این بیانیه آمده‌است: «وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، اقدام تجاوزکارانه ارتش تروریستی آمریکا علیه ۲ فروند نفتکش متعلق به جمهوری اسلامی ایران در حوالی بندر جاسک و تنگه هرمز و تعرضات صورت‌گرفته علیه چند نقطه در مناطق ساحلی مشرف به تنگه هرمز، که در ساعات پایانی پنج‌شنبه شب ۱۷ اردیبهشت و ساعات اولیه بامداد جمعه ۱۸ اردیبهشت صورت گرفت، را به شدت محکوم می‌کند. این حملات با پاسخ مقتدرانه و سیلی سنگین نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مواجه شد و متجاوزان در رسیدن به اهداف نامشروعشان ناکام ماندند.»

این بیانیه ادامه می‌دهد: «این اقدامات تجاوزکارانه و تحریک‌آمیز، نه تنها نقض آشکار تفاهم آتش‌بس مورخ ۱۹ فروردین‌ماه ۱۴۰۵ است، بلکه نقض فاحش بند ۴ ماده ۲ منشور و مصداق عمل تجاوزکارانه طبق قطعنامه تعریف تجاوز (قطعنامه شماره ۳۳۱۴) مجمع عمومی سازمان ملل محسوب می‌شود.»

به نوشته وزارت امور خارجه: «تداوم اقدامات تجاوزکارانه همراه با رفتارهای متناقض، لفاظی‌های سخیف و فرافکنی‌های رسواکننده از سوی مقام‌های ارشد آمریکایی، گویای تشدید استیصال و سردرگمی هیات حاکمه آمریکا و ناتوانی مفرط آنها در «شناخت مساله» و «یافتن راه حل» معقول برای خروج از باتلاق خودساخته است. »

این بیانیه تصریح می‌کند: «وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران ضمن تأکید بر عزم نیروهای مسلح مقتدر ایران برای دفاع از تمامیت سرزمینی، استقلال و حاکمیت ملی ایران در برابر هرگونه تعرض و شرارت، توجه شورای امنیت سازمان ملل متحد و شخص دبیر کل را به مسئولیت‌هایشان در رابطه با صیانت از صلح و امنیت بین‌المللی ذیل منشور ملل متحد جلب نموده و نسبت به پیامدهای خطرناک بی‌تفاوتی و مماشات سازمان ملل متحد نسبت به یاغی‌گری و قانون‌شکنی هیات حاکمه آمریکا هشدار می‌دهد.»

در ادامه بیانیه آمده‌است: «اکنون بیش از هر زمانی این واقعیت آشکار شده است که پیوند دادن امنیت و ثبات منطقه به حضور مداخله‌جویانه آمریکا و دیگر بازیگران بیگانه، اشتباه است؛ حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج فارس و دریای عمان نه‌تنها کمکی به ثبات و امنیت منطقه نکرده، بلکه خود عامل و مسبب ناامنی با پیامدهای گسترده منطقه‌ای و جهانی شده است.»

وزارت امور خارجه در پایان تاکید کرد: «جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر پایبندی به سیاست حسن همسایگی و احترام به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی همه کشورهای منطقه، بار دیگر دولت‌های منطقه را دعوت می‌کند با نگاهی مسئولانه و متکی بر تجارب اخیر، برای ایجاد ساز و کار امنیتی درون‌زا، مبتنی بر اعتماد جمعی و عاری از دخالت‌های مخرب بازیگران خارج از منطقه تلاش کنند.»