، امروز، پنجشنبه، آمریکا میزبان نشست شورای صلح غزه است، ابتکاری که ترامپ آن را راه اندازی کرد تا طرح آتش بس غزه را دائمی کند. در واقع این شورا  بخشی از ایده ۲۰ ماده ای وی بود که برای پایان دادن به جنگ غزه که بیش از دو سال به طول انجامید. هدف اصلی شورای صلح غزه، نظارت بر اجرای مرحله دوم آتش بس و بازسازی این باریکه بعد از تخریب گسترده جنگ است. همچنین خلع سلاح حماس، غیرنظامی سازی کامل غزه، خروج تدریجی نیروهای اسرائیلی از این منطقه، ایجاد نیروی ثبات بخش بین المللی با هدف تقویت نیروی پلیس فلسطینی و جلوگیری از بازگشت نیروهای شبه نظامی به عرصه قدرت نوار غزه، تشکیل دولت تکنوکرات فلسطینی به منظور ارائه خدمات عمومی و بازسازی، جمع آوری کمکهای مالی برای بازسازی نوار غزه و ایجاد اصلاحات در حوزه آموزش ساکنین این باریکه است.

نکته مهم اینکه خلع سلاح حماس به سادگی امکان پذیر نیست. آنها اعلام کرده اند تا زمان خروج نیروهای اسرائیلی از تحویل سلاح های دستکم سبک خودداری می کنند. همچنین هنوز در حوزه جایگزینی نیروهای خارجی با نیروهای حماس به منظور مدیریت امور نوار غزه مشکلات زیادی وجود دارد. از جمله اینکه  ترامپ خودش را رئیس دائمی این شورا اعلام کرده و با توجه به موضع گیری هایی که دارد، در گام نخست کشورهای اروپایی تمایلی به مشارکت در شورای صلح غزه ندارند. زیرا بر این باورند رئیس جمهوری آمریکا می خواهد این طرح را به نحوی جایگزین سازمان ملل کند.

در نشست امروز بیش از بیست کشور حضور خواهند یافت. عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، ترکیه، مصر، اردن، بحرین، کویت، مراکش، اسرائیل، اندونزی، پاکستان، قزاقستان، ازبکستان، ویتنام، مغولستان، کامبوج، آرژانتین، پاراگوئه، ارمنستان، آذربایجان، بلاروس از جمله این کشورها هستند. همچنین چند کشور اروپایی محدود از جمله مجارستان، بلغارستان، آلبانی، کوزوو (ایتالیا، قبرس، یونان و رومانی به عنوان ناظر) پذیرفته اند در این نشست حضور یابند.

در این میان کشورهای قدرتمند اروپایی فعلاً نپذیرفته اند در این ابتکار مشارکت کنند که شامل فرانسه، آلمان، بریتانیا، کانادا، اسپانیا، نروژ، سوئد است. روسیه هم هنوز تصمیم قطعی برای حضور در این ابتکار نگرفته است.

در نشست امروز قرار است کشورهای حاضر بیش از ۵ میلیارد دلار برای بازسازی و ارائه کمک بشردوستانه به نوار غزه تعهد مالی بدهند. ایده ترامپ تبدیل نوار غزه به ریویرای خاورمیانه با پول چند کشور به ویژه کشورهای عربی است. در حوزه تأمین امنیت هم آمریکا مستقیماً نیرویی به داخل نوار غزه نمی فرستد اما سایر کشورها مانند اندونزی پذیرفته اند بخشی از نیروهای لازم را تأمین کنند. برای مثال چند روز قبل اندونزی اعلام کرد هشت هزار نیرو تا پایان ژوئن برای انجام مأموریت صلح به غزه می فرستند. جمهوری آذربایجان هم توافقی در این خصوص اعلام کرده اند اما تعداد دقیق نیروهایشان مشخص نیست. قزاقستان، آلبانی، کوزوو هم برای مشارکت در این زمینه علاقه نشان داده‌اند اما تعهد قطعی ندارند.

نکته مهم این است که کشورها نمی خواهند نیروهایشان با نیروهای حماس درگیر شوند و این مهم پس از آن صورت می گیرد که حماس حضور خارجی ها را بپذیرد. در این میان اسرائیل که هفته قبل قبول کرد در این کنفرانس حضور یابد، مخالف مشارکت برخی کشورها از جمله ترکیه در ایده ارسال نیرو به نوار غزه است. از دید اسرائیلی ها ترکیه و قطر حامی حماس هستند و حضور آنها می تواند به نحوی موجب تقویت حماس شود. مسئله بعدی آنکه اسرائیل بر لزوم خلع سلاح و غیرنظامی سازی نوار غزه تأکید ویژه دارد. اسرائیلی ها حتی با مخالف مشارکت تشکیلات خودگردان در نوار غزه است. زیرا این ساختار در تأمین امنیت کرانه باختری هم ناتوان است و توانی ندارد که غزه را هم مدیریت کند. موضوع مرز مصر نیز وجود دارد که اسرائیلی ها تمایلی به رها کردن کنترل آن ندارند.

بنابراین حضور اسرائیل بسیار جنجالی است: بسیاری این اقدام را تناقض می‌دانند. چون اسرائیل مسئول اصلی تخریب غزه بوده است. در این راستا فلسطینی ها جز در قالب کمیته تکنوکرات هیچ نماینده ای ندارند.

با توجه به این مسائل اجرای اهدافی که ترامپ مدنظر دارد با این این شورا دور از ذهن است. هیچ نیرو، پول و همکاری موثری وجود ندارد که بتواند آرمانهای وی را در نوار غزه عملیاتی سازد. حتی کشورهای عربی منطقه که قرار است بخش بزرگی از تعهد مالی ۵ میلیارد دلاری را تأمین کنند، مطمئن نیستند مبالغی که پرداخت می کنند نتیجه بخش باشد یا خیر. از این رو ابتکار قابل پیش بینی است ابتکار ترامپ بی نتیجه بماند.