، کمال خرازی در پنل علمی اولین کنگره ملی سیاست خارجی و تاریخ روابط خارجی که با حضور سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه برگزار شد، با اشاره به حضور برخی چهره‌ها به‌صورت تجربی در عرصه سیاست خارجی ایران، اظهار کرد: این چالش هنوز هم برقرار است و باید برای این امر فکری جدی شود. به‌ویژه زمانی که الان ناکارآمدی نظریه‌های تدوین شده مشخص می‌شود.

وی یادآور شد: برای مثال پیروان و مبلغین نظریه لیبرال دموکراسی خود الان می‌گویند که دیگر این نظریه نمی‌تواند دنیا را اداره کند.

خرازی در بخش دیگر سخنان خود با بیان اینکه اولویت اول ما در سیاست خارجی باید همسایگان ما باشند، تأکید کرد: اشتباهات زیادی در ارتباط با همسایگان کردیم. یکی از اولویت‌های ما باید ارتباط با همسایگان باشد. غیر از اینکه در راستای حفظ استقلال کشور در برابر قدرتمندان چطور باید عمل کرد که جای خود را دارد. ما برای حفظ استقلال خود در برابر زورگویی‌ها ایستادیم. در صحنه روابط خارجی حفظ استقلال و مقاومت در برابر زورگویی‌ها و توسعه روابط با همسایگان می‌تواند اولویت‌های ما باشد.

رئیس شورای راهبردی روابط خارجی، افزود: مقاومت را در صحنه‌های مختلف باید انجام دهیم یکی از موارد مقاومت نظامی و دیگری مقاومت در عرصه سیاست خارجی و رسانه است. در حیطه مقاومت سیاسی و خبری و رسانه‌ای و روایتی وظیفه هر فرد ایرانی است که برای دفاع از کشورش ایستادگی کند و در این زمینه متأسفانه ضعیف هستیم. تمام افراد باید به میدان آیند و در این دفاع ملی مشارکت کنند.

 وی در پاسخ به اینکه علت دشمنی افراطی ما با امریکا چیست؟ تصریح کرد: ما که از ابتدا دشمنی نداشتیم و وقتی طرف مقابل دشمنی می‌کند وارد صحنه پاسخ می‌شویم. اگر صدام روی اشتباه محاسباتی خود وارد خاک ایران نمی‌شد دلیلی نداشت ما هم حمله کنیم و وارد جنگ شویم. در برابر تجاوزات صدام ما ایستادگی کردیم. اینکه اسناد زیادی هست که می‌شد از جنگ جلوگیری کرد؛ حرف درستی نیست. اسناد زیادی است که صدام روی مصالح ژئوپلیتیکی که برای خود در نظر داشت؛ وضعیت کشور ما را بعد از انقلاب برای جنگ مناسب دید تا بخش‌های از خاک ایران را ضمیمه خاک خود کند.

خرازی گفت: شرایط ژئوپلیتیک عراق این امر را ایجاب می‌کرد و صدام موقعیت را مناسب دید تا تجاوز را انجام دهد؛ اما محاسبه او غلط بود. مردم در صحنه آمدند و توانستند مقاومت کنند. امریکا از روز اول علیه ما دشمنی کرد. از ابتدا اشتباهاتی داشتیم و باید بهتر عمل می‌کردیم؛ اما به هر صورت در برابر دشمنان باید شدید بود. همسایگان ما کسانی هستند که باید از باب رحمت با آنها رفتار کرد و با دشمنان باید شدید برخورد کرد. دیگر افراطی و غیرافراطی ندارد. متناسب با شدتی که آنها نشان می‌دهند ما نیز برخورد می‌کنیم. باید در صحنه‌های مختلف مقاومت کرد.