، علی ربیعی در این مراسم با خیرمقدم به همه فرهیختگان، استادان و پژوهشگران، اظهار کرد: مایه افتخار است که به نمایندگی از انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، در مراسم بزرگداشت یکی از چهره‌های ماندگار فرهنگ و آموزش کشورمان، خانم ثمینه باغچه‌بان، در خدمت شما هستم. برگزاری این مراسم، ادای احترام است به بانویی که نه تنها در حوزه آموزش و پرورش کودکان، بلکه در عمق فرهنگ شفاهی، ادبیات عامه و جریان‌سازی فرهنگی در ایران معاصر نقشی ماندگار داشته است.

وی با بیان اینکه بخشی از ماندگاری و پویایی سرزمین ایران، مرهون انسان‌های بزرگی است که خالق آثار جاودانه ادبی، هنری و علمی بوده‌اند، گفت: برخی از این انسان‌ها، خود به‌تنهایی یک روایت زنده از زندگی، فرهنگ و هویت ایرانی هستند؛ فراتر از یک نام، به‌مانند نهادی ماندگار در بستر جامعه عمل می‌کنند؛ همچون خانواده باغچه‌بان. وقتی نام «باغچه‌بان» را می‌شنویم، بی‌درنگ ذهن‌مان به یاد بنیان‌گذار اولین مدرسه ناشنوایان می‌افتد. اما در سایه آن نام بزرگ، شخصیتی مستقل، خلاق، متعهد و تاثیرگذار نیز شکل گرفت که راه خود را با اندیشه و عمل، از دل تاریخ معاصر ما گشود: خانم ثمینه باغچه‌بان.

ربیعی درباره ثمینه باغچه‌بان گفت: او زنی است که نه در حاشیه نام پدر یا همسر، بلکه با تکیه بر دانش، تعهد و عشق به فرهنگ و آموزش، به‌عنوان یکی از چهره‌های درخشان در حوزه آموزش کودکان، به‌ویژه کودکان کم‌شنوا و ناشنوا، شناخته شد. او با کنشگری هوشمندانه و رویکردی انسانی، توانست سهمی بزرگ در توسعه آموزش و ارتقای آگاهی در جامعه ایفا کند. در کلام خودش، ذهن را همچون لیوانی می‌دید که نباید خالی بماند؛ اگر در آن آب نباشد، پُر از هواست، پس بهتر است با شعر و اندیشه پُر شود. همین نگاه شاعرانه و عمیق، در جای‌جای زندگی و آثار او موج می‌زند.

دستیار اجتماعی رئیس‌جمهور در این باره ادامه داد: ثمینه باغچه‌بان با بهره‌گیری از ظرفیت‌های فرهنگی، فولکلور و سنت‌های بومی، مفاهیم ارزشمند انسانی را به زبان کودکانه و در عین حال پرمغز، به نسل‌های مختلف منتقل کرد. او نشان داد که ادبیات کودک، نه سرگرمی صرف، بلکه ابزاری برای تربیت عاطفی، اجتماعی و فرهنگی نسل آینده است. در بررسی مسیر زندگی و فعالیت‌های ثمینه باغچه‌بان، شاید هیچ واژه‌ای به‌ اندازه «تعهد» شایسته وصف او نباشد؛ تعهد به کودک، به آموزش، به جامعه و به آینده. او الگویی شد برای زنانی که خواستند در عرصه‌های گوناگون اجتماعی و فرهنگی، سهمی فعال داشته باشند.

ربیعی اضافه کرد: او نه تنها در ساختارهای رسمی، بلکه از طریق فرهنگ و ادبیات غیررسمی، ذهن‌ها را بیدار کرد. از او می‌توان به‌عنوان «مادری برای جامعه» و حتی «مادری برای ایران» یاد کرد؛ زنی که تربیت را از خانه آغاز کرد و تا گستره‌های ملی و علمی گسترش داد. تاثیرات ثمینه باغچه‌بان تنها به نسل هم‌دوره‌اش محدود نماند. آثار، اندیشه‌ها و روش‌های تربیتی او تا امروز الهام‌بخش فعالان حوزه آموزش، ارتباطات بین‌فرهنگی و ادبیات کودک بوده‌اند. او با ایجاد پیوند میان فرهنگ عامه و آموزش رسمی، بستری فراهم کرد که در آن کودک بتواند با هویتی ریشه‌دار، اما خلاق و مدرن، رشد کند.

وی خاطرنشان کرد: همچنین، او یکی از نخستین زنانی بود که نشان داد چگونه می‌توان از دل سنت، به‌سوی نوگرایی گام برداشت و چگونه می‌توان صدای کودک و ناشنوا را به صحنه ارتباطات اجتماعی آورد. از این رو، ثمینه باغچه‌بان نه‌ فقط یک آموزگار، که یک کنشگر فرهنگی و پیشگام در عدالت آموزشی و ارتباطی به شمار می‌رود. او در روزگار خویش پیشتاز بود؛ پیشتازی که در زمان خود، برای زنی با دغدغه‌های فرهنگی و اجتماعی، مسیری دشوار اما روشن بود. مدیریت، آموزش، نگارش، ترجمه، مشارکت در راه‌اندازی نهادهای تخصصی برای ناشنوایان، همه و همه گواهی است بر نبوغ، پشتکار و عشق او به خدمت.

علی ربیعی تاکید کرد: ثمره این تلاش‌ها، نه فقط در دستاوردهای علمی و فرهنگی او، بلکه در تاثیری است که بر جان و ذهن نسل‌ها گذاشت. ذهن‌هایی که به یاری اندیشه‌های او، با مفهوم انسانیت، مشارکت و خلاقیت آشنا شدند. امروز، گردهمایی ما تنها پاسداشت گذشته نیست، بلکه یادآور مسئولیت ما برای ادامه دادن مسیر اوست؛ مسیری که با عشق به کودک، تعهد به جامعه و احترام به فرهنگ بومی آغاز شد. باشد که نام و یاد ثمینه باغچه‌بان، همچون فانوسی در راه تربیت و فرهنگ این مرز و بوم بدرخشد و سایه پرعزت او بر سر فرزندان ایران‌زمین، مستدام باد.