، یکی از موضوعاتی که اندیشکده های مطرح دنیا به ویژه در دهه اخیر مانور گسترده ای در مورد آن داده و می دهند و بر آن تاکید دارند، مساله افول هژمونیک آمریکا است. در این رابطه، صدها کتاب و مقاله و گزارش نیز منتشر شده است. با این حال، گاه و بیگاه، شاهد آشکار شدن واقعیت‌هایی هستیم که بیش از پیش، گزاره افول هژمونیک آمریکا را برجسته‌سازی می کنند و آن را به مثابه یک واقعیت عینی و حتمی، مورد تاکید قرار می دهند.

در این راستا، به تازگی نشریه نیویورک تایمز در گزارشی اعتراف کرده که آمریکا شبیه به زامبی شده و دیگر رهبر جهان نیست. این نشریه آمریکایی تاکید دارد که در ماه های گذشته، بسیاری از کشورهای جهان حتی از میان دوستان و متحدان این کشور، چه در حوزه تجاری، چه نظامی و چه فناوری، اقدام به کاهش وابستگی خود به آمریکا کرده اند. این نشریه به این مساله نیز اشاره دارد که آمریکا به دلیل تفرقه سیاسی داخلی و عدم قطعیت در مورد آینده، توانایی رهبری پایدار نظام بین‌الملل را از دست داده است. مجموع این مسائل یک واقعیت را از نگاه نیویورک تایمز فریاد می زنند و آن هم این است که جهان نمی تواند به آمریکا به چشم یک شریک مطمئن و قابل اعتماد نگاه کند. موضوعی که خود روند تغییر شکل نظام بین‌الملل را تحریک کرده و سرعت بخشیده است.

این معادله حامل دو نکته مهم است. اول اینکه گزاره افول هژمونیک آمریکا بسیار جدی‌تر از آن چیزی است که در مورد آن حرف زده می شود. به بیان ساده تر، آمریکای کنونی سعی دارد صرفا با تبلیغات و مانورهای رسانه‌ای، وضعیت خود در قالب معادلات بین المللی را مطلوب نشان دهد و از این رهگذر، از موقعیت خود حراست کند. با این حال، مشکل کار اینجاست که هرچه آمریکایی ها بیشتر تلاش می کنند، بیش از پیش در باتلاق فرو‌می‌روند.

نکته دوم اینکه گزارش هایی نظیر آنچه نیویورک تایمز به آن اشاره دارد، یک واقعیت راهبردی دیگر را هم مورد اشاره قرار می دهند و آن این است که نقاط ضعف و آسیب پذیر آمریکا بسیار زیاد است و دولت این کشور سعی دارد به هر شکل ممکن، این مساله را مخفی کند. این موضوع به ویژه در قالب منازعات این کشور با مثلا ایران از اهمیت زیادی برخوردار است و تایید می کند که کشورمان می تواند برای حراست از منافع و امنیت ملی خود، اقدامات قابل توجهی را علیه دشمن آمریکایی انجام و با توجه به تضعیف موقعیت بین‌المللی کاخ سفید، آن را به عقب‌نشینی از مواضعش علیه ایران وادار کند. به بیان ساده‌تر، آمریکا دست برتر را در تنش‌زایی علیه ایران در اختیار ندارد.