بنگلادش دلارزدایی از سیستم مالی را دنبال میکند
بنگلادش برای کاهش نوسانات فارکس و وابستگی شدید خود به دلار آمریکا، در حال بررسی سیستمهای تسویه بینالمللی جایگزین و کانالهای متنوع تأمین مالی دولتی است.
به نقل از نشریه داکا تریبون، به دنبال پیشنهاد رسمی بانک دولتی صادرات - واردات (اگزیم) چین، بانک بنگلادش موضع خود را برای ادغام با سیستم پرداخت بین بانکی فرامرزی (CIPS) چین و ورود به بازار پرسود اوراق قرضه پاندا (گواهیهای بدهی دولتی شناور به یوان، که در سطح جهانی با عنوان اوراق قرضه پاندا شناخته میشوند) در سرزمین اصلی نشان داده است.
تحلیلگران مالی این تحول را به عنوان یک حرکت تاکتیکی حسابشده در جریان تغییر دینامیکهای ژئوپلیتیک جهانی و شتاب گرفتن حرکت بینالمللی به سمت دلارزدایی میدانند.
با این حال، اقتصاددانان کلان تأکید میکنند که اثربخشی واقعی این شبکه تهاتر جایگزین، کاملاً به گسترش عمیقتر تجارت دوجانبه، سرمایهگذاریهای مستقیم و همسویی ساختاری پولی بین داکا و پکن بستگی دارد.
سامانه پرداخت بینبانکی فرامرزی چین (CIPS) که در سال ۲۰۱۵ تحت نظارت بانک خلق چین (PBOC) راهاندازی شد، یک زیرساخت بینالمللی برای تسویه و پایاپای پرداختهای مبتنی بر رنمینبی (RMB) است که با هدف تسهیل استفاده جهانی از یوان و حمایت از بینالمللیسازی این ارز ایجاد شده است.
در حالی که شبکه انجمن جهانی ارتباطات مالی بین بانکی، سوئیفت (SWIFT) همچنان استاندارد غالب برای پیامرسانی تراکنشهای جهانی است، تحریمهای سنگین گروه ۷ علیه کشورهای مستقل، بازارهای نوظهور را مجبور به جستجوی کانالهای پشتیبان اضافی کرده است.
سیستم پرداخت بین بانکی هم به عنوان یک مرکز پایاپای و هم به عنوان یک معماری مکمل برای سوئیفت عمل میکند و یک مسیر تراکنش مستقل ارائه میدهد.
یک مقام ارشد بانک مرکزی توضیح داد که سیستم پرداخت بین بانکی اساساً یک بزرگراه مالی جایگزین برای چشمانداز فعلی تسویه حساب جهانی معرفی میکند.
وی خاطرنشان کرد که از نظر نظارتی، هیچ مانع ساختاری برای انطباق با مقررات وجود ندارد که مانع از ایجاد گرهها در پلتفرم سیستم پرداخت بین بانکی توسط نهادهای تجاری داخلی شود و اگر بانکهای تجاری محلی تصمیم به راهاندازی خطوط لوله یکپارچهسازی بگیرند، گزینههای تسویه حساب برای شرکتهای خصوصی فعال در تجارت فرامرزی گسترش خواهد یافت.
کاهش فشار دلار در تجارت دوجانبه
بنگلادش سالانه حجم عظیمی از مواد اولیه صنعتی، ماشینآلات سرمایهای و کالاهای مصرفی نهایی را از چین وارد میکند که ارزش آن حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیارد دلار است، برعکس، حجم صادرات بنگلادش به چین همچنان به شدت محدود است.
از نظر تاریخی، این جریان عظیم تجاری به طور انحصاری با دلار آمریکا تسویه شده است و فشارهای تقاضای فصلی و مداومی را بر ذخایر ارزی مرکزی کشور ایجاد کرده است.
تعامل با سیستم پرداخت بین بانکی CIPS برای ترخیص مستقیم واردات به یوان میتواند تقاضای بازار نقدی پایه برای دلار را کاهش دهد و کاهش ارزش پول داخلی را تسهیل کند.
با این حال، برنامهریزان بانک مرکزی معتقدند که یک پورتال پرداخت تنها به اندازه نقدینگی زیربنایی خود ارز تسویه حساب مؤثر است.
کاربرد واقعی سیستم پرداخت بین بانکی CIPS در کنار پذیرش و استفاده گستردهتر از سوان چین RMB در گرههای ثانویه تجارت جهانی افزایش خواهد یافت.
علیرغم جذابیت راهبردی حذف دلار، اقتصاددانان کلان هشدار میدهند که عدم تقارنهای تجاری ساختاری به این معنی است که بنگلادش ممکن است شاهد تسکین مالی فوری و گسترده نباشد.
بدون ورود سرمایه چینی به زیرساختهای داخلی و سرمایهگذاریهای تولیدی، بانکهای محلی در نهایت مجبور خواهند شد دلار آمریکا را نقد کنند تا بتوانند یوان مورد نیاز برای تسویه فاکتورهای واردات را خریداری کنند.
برای رسیدگی به این قطع نقدینگی، سیاستگذاران به شدت بر انتشار اوراق قرضه پاندا تمرکز کردهاند.
با انتشار اوراق قرضه پاندا، بنگلادش میتواند به طور مستقیم به منابع نقدینگی عمیق داخلی چین دسترسی پیدا کند و سرمایه را به طور مستقیم از سرمایهگذاران نهادی چینی جمعآوری کند.
این راهبرد، سبد بدهی خارجی دولت را متنوع میکند و در عین حال، جایگزینی کمهزینهتر برای وامهای تجاری گرانقیمت غربی و اوراق قرضه یورو ایجاد میکند.
ارسال نظر