، به تازگی شاهد یک تحول قابل تامل با محوریت مسائل مرتبط با ایران بوده ایم. در این راستا، ولادیمیر زیلنسکی رئیس جمهور اوکراین در موضع گیری از حمله کشورش به یک کشتی جنگی روسی و چندین کشتی مرتبط با ایران در دریای خزر خبر داده که به ادعای وی، در کارِ حمل و نقل محموله های نظامی مرتبط با کشورمان مشغول فعالیت بوده اند. برپایه گزارش های رسمی، حمله رژیم اوکراین به کشتی های ایرانی منجر به شهادت رسیدن یک ملوان کشورمان شده است.

در این چهارچوب، در تحلیل رویداد مذکور توجه به ۳ نکته مهم به نظر می رسد.

اول اینکه باید توجه داشته باشیم آنچه رژیم اوکراین علیه ایران انجام داده یک حرکت مستقل نبوده بلکه به نمایندگی از آمریکا و تشکیلات ناتو بوده است. اوکراینی ها به تنهایی وزنی ندارند که بخواهند به منافع ایران حمله کنند. از این رو، در بحبوحه تشدید تنش ها میان ایران و آمریکا، اوکراین صرفا نقش یک مهره را برای آمریکا و غرب بازی کرده و سعی داشته به زعم خود پالس هشدار به ایران بفرستد.

نکته دوم اینکه تردیدی نیست که ایران نیز اهرم های زیادی برای مقابل با اقدام خصمانه رژیم اوکراین دارد. به طور خاص در حوزه توان موشکی و پهپادی، اوکراینی ها خوب می دانند که ایران از رهگذر تقویت همکاری های نظامی با روسیه در واکنش به خصومت ورزی اوکراین علیه تهران، می تواند شرایط بدی را برای اوکراین در جبهه‌های جنگ این کشور با روسیه رقم بزند. پیش از این نیز بسیاری از منابع غربی ابراز نگرانی کرده بودند که اگر ایران بخواهد به همکاری موشکی با روسیه بپردازد، این مساله می تواند تلفات اوکراینی ها در جنگ با روسیه را به شدت افزایش دهد.  از این رو، ایران اهرم های مختلفی در انتقام‌جویی از اوکراین دارد.

و در نهایت نکته سوم اینکه در بحبوحه تشدید تنش ها در آبهای جنوبی ایران، به نظر می رسد زیلنسکی از جانب غرب ماموریت یافته در قالب یک اقدام تروریستی و خصمانه، به نوعی در آب های شمالی کشورمان نیز ایجاد ناامنی کند. از این رو، باز هم اقدام زیلنسکی باید به مثابه حرکت یک مهره در راستای منافع اربابانش در جهان غرب تحلیل و ارزیابی شود. موضوعی که آن نیز بدون تردید با واکنش قاطع ایران رو به رو خواهد شد و گزینه‌های تهران در این رابطه هم متنوع هستند.