، در روزهای اخیر و همزمان با تداوم یافتن تجاوز آمریکا و رژیم اشغالگر به کشورمان و البته مقاومت جانانه ایران شاهد بوده ایم که برخی کشورها فعالانه به دنبال میانجی گری در بحبوجه جنگ بوده اند و سعی داشته اند جنگ کنونی سریعتر خاتمه یابد. با این حال نکته قابل تامل اینکه ایران این تلاش ها را رد می کند و تاکید می کند که تا پایان تنبیه متجازان به جنگ ادامه خواهد داد. 

همین موضع ایران سبب شده تا بسیاری این سوال را مطرح کنند که براستی پشت پرده اصرارهای ایران برای تداوم جنگ چیست؟ به نظر می رسد در توضیح این مسأله توجه به دو نکته مهم است. 

اول اینکه اغلب کشورهایی که وارد فرآیند میانجی گری می شوند دغدغه های اقتصادی دارند و چون از منظر اقتصادی آسیب می بینند خواهان خاتمه جنگ هستند. این در حالی است که تهران به صراحت اعلام کرده وقتی مردم کشورمان زیر حملات و آتش هستند و دشمن کمر به ضربه زدن به ایران و ایرانی بستن به هیچ عنوان دلیلی ندارد که ایران نیز دغدغه های اقتصادی سایر کشورها را در نظر گیرد.

سایرین باید بفهمند که ایران هدف تجاوز قرار گرفته و حق دفاع از خود را دارد. هیچ فرد و کشوری هم نمی‌تواند این حق را از ایران سلب کند. 

نکته دوم اینکه پایان یافتن جنگ بدون اینکه به نتایج ملموسی برای کشورمان ختم شود یک اشتباه راهبردی بزرگ است و اتفاقا مقام های کشورمان هم صریحا به این موضوع اشاره دارند. تا زمانی که متجاوزان تنبیه نشوند و هرگونه تجاوز احتمالی آتی علیه ایران نیز به کل شانس وقوعش نابود نشود٬ دستیابی به هرگونه توافق آتش بس یک اشتباه راهبردی برای کشورمان خواهد بود. 

این منطق ایران مورد تایید بسیاری از صاحب نظران بین المللی نیز است. از این رو واسطه های بین المللی باید درک کنند که ایران هم نمی تواند نسبت به منافع و امنیت ملی خود بی تفاوت باشد و دغدغه های دیگران را اولویت بخشد. هرگونه اقدام میانجی گرایانه باید معطوف به منافع و دغدغه های ملت ایران هم باشد. رویکردهای مغرضانه و یک طرفه در جریان جنگ جاری راه به جایی نخواهند برد.