، بسیاری از ناظران و تحلیلگران به این نکته اشاره دارند که ترامپ در مورد جنگ جاری علیه ایران یک چهره دوگانه را از خود نشان می دهد. وی از یک سو مدعی است که همه چیز در عرصه میدانی خوب پیش می رود اما در واقعیت هیچ چیز به نفع او نیست و بسیاری از صاحب نظران اذعان می کنند که این ایران است که می تواند پایان جنگ را ترسیم کند و شروط خود را به طرف آمریکایی تحمیل کند. 

در این چهارچوب٬ بسیاری به طور خاص به وضعیت کنونی تنگه هرمز اشاره دارند. آن ها می گویند که در وضعیت فعلی اصلی ترین دغدغه دولت آمریکا در مورد جنگ ایران این است که بتواند تنگه هرمز را باز کند. حتی باز کردن تنگه مذکور از سوی دولت آمریکا به مثابه دستاورد بزرگ آن تلقی می شود که می تواند نقطه پایان جنگ افروزی جاری علیه ایران هم باشد. 

همه این ها در حالی مطرح می شود که اساسا تنگه هرمز قبل از تجاوز کنونی به خاک کشورمان باز بود و کشتی های مختلف به راحتی از این تنگه عبور می کردند. درست به همین دلیل است که اکنون بسیاری این سوال را می پرسند که پس چرا ترامپ این جنگ را آغاز کرد؟ 

در پاسخ به این سوال عده ای می گویند که ترامپ اساسا توقع نداشته که ایران چنین پاسخ قاطعی را به دشمنان بدهد و تنگه هرمز را به روی دول متخاصم ببندد. 

در عین حال برخی نیز به این نکته اشاره دارند که توانمندی های عملیاتی ایران در مسدودسازی تنگه هرمز هم تا حد زیادی دشمنان کشورمان را غافلگیر کرده است. 

ورای همه این ها دشمنان ایران اساسا انتظار پاسخ قاطع و فراگیر از سوی کشورمان را نداشته اند. مجموع این مسایل سبب شده تا کل نظام محاسباتی آن ها به نحوی بنیادین دستخوش تغییر و شوک شود. اساسا به همین دلیل هم است که جنگ افروزی جاری علیه ایران از دید بسیاری از تحلیلگران به یک قمار خطرناک بدل شده است. قماری که روز به روز ابعاد وحشتناک خود برای اقتصاد جهانی را بیش از پیش آشکار می سازد. معادله ای که خود یک شکست راهبردی برای کاخ سفید است.