، هنوز زمان زیادی از برگزاری جشن های رژیم جولانی به مناسبت یک سالگی سقوط نظام سیاسی سابق سوریه به ریاست جمهوری بشار اسد نمی گذرد. پس از سقوط اسد، ابومحمد الجولانی یا همان احمد الشرع، خود را رئیس جمهور سوریه خوانده و سعی داشته و دارد هرطور که شده موقعیت قدرت خود در این کشور را تثبیت کند.

در این چهارچوب، جولانی و رژیم تحت امرش در روزهای گذشته دست به هر اقدامی زده اند تا روی کار آمدن خود را به مثابه یک اقدام مثبت و در راستای منافع ملی سوریه به مردم این کشور و جهانیان معرفی کنند. با این همه، در همین چهارچوب، آن ها برخی واقعیت ها را نیز پنهان می کنند که عمق فاجعه‌بار آن ها، حقیقتا یک رسوایی بزرگ برای رزیم جولانی است.

اول اینکه سوریه کنونی به هیچ عنوان یک سوریه منسجم و یکپارچه نیست. جولانی و شبه نظامیان متحدش در بهترین حالت کمتر از 40 درصد از سرزمین سوریه را در کنترل خود دارند و بخشهای مختلف این کشور در حال نزاع و یا در کنترل دیگر بازیگران هستند. در این نقطه بسیاری این سوال را مطرح می کنند که اساسا چه چیزی برای جشن گرفتن وجود دارد که جولانی و متحدانش به آن افتخار می کنند و از آغاز یک عصر به اصطلاح طلایی در تاریخ این کشور صحبت می کنند!

مساله دوم اینکه سوریه امروز به شدت از ناحیه رژیم اشغالگر قدس تحقیر می شود. صهیونیست ها عملا در جنوب سوریه و حتی در مناطقی نزدیک دمشق حضور نظامی و امنیتی دارند و گویی هیچ ابایی نیز از این موضوع ندارند. آنها در جنوب سوریه به صراحت از جدایی‌طلبان حمایت مالی و تسلیحاتی می کنند و دولت دمشق را تهدید می‌کنند که باید در برابر تمامی اقدامات آنها سکوت کند. بگذریم که در بحبوحه برگزاری جشن‌های رژیم جولانی، شاهد پرواز گسترده جنگنده های رژیم صهیونیستی بر فراز بخشهای مختلف سوریه و نقض حاکمیت سرزمینی این کشور نیز بوده ایم. عجیب‌تر اینکه رژیم جولانی در برابر تمامی این تحقیرها صرفا سکوت و عقب‌نشینی می‌کند.

و نکته سوم اینکه یک سال از سقوط نظام سیاسی سابق سوریه گذشته اما مردم این کشور و به طور خاص وضعیت زندگی آن ها هیچ تعریفی ندارد. موضوعی که به ویژه در تحلیل های رسانه های مختلف بین المللی نیز بازتاب یافته است. در واقع، جولانی و متحدانش درِ باغ سبزی را به مردم سوریه نشان داده اند که اکنون کاملا آشکار شده که نه تنها از آن خبری نیست بلکه این کشور ده ها سال از آنچه بود هم عقب‌تر افتاده است.