، شامگاه یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۴۰۴، آسمان ایران و بسیاری از نقاط جهان شاهد ماه‌گرفتگی کاملی بود که در اوج خود، قرص ماه را به رنگ سرخ مسی درآورد.

این رویداد ۸۲ دقیقه گرفتگی کامل داشت و به دلیل شرایط خاص مداری و جوی، یکی از برجسته‌ترین «ماه خونین»‌های سال‌های اخیر لقب گرفت.

این خسوف از ساعت ۱۸:۵۸ به وقت تهران با ورود ماه به نیم‌سایه زمین آغاز شد، از ساعت ۲۱:۰۰ وارد مرحله کامل شد و در ساعت ۲۲:۲۲ پایان گرفت.

اوج پدیده در ساعت ۲۱:۴۱ بود که ماه در عمیق‌ترین بخش سایه زمین قرار گرفت. پایان کلی خسوف نیز ساعت ۰۰:۲۵ بامداد روز دوشنبه ثبت شد.

ماه‌گرفتگی امشب نه‌تنها در سراسر ایران، بلکه در بیشتر مناطق آسیا، استرالیا، شرق آفریقا و بخش‌هایی از اروپا به‌وضوح قابل مشاهده بود.

علت سرخ شدن ماه در این پدیده به پراکندگی نور خورشید در جو زمین بازمی‌گردد؛ نورهای آبی و بنفش پراکنده می‌شوند و نور قرمز و نارنجی از جو عبور کرده و به سطح ماه می‌رسد.

شدت این سرخی بسته به شرایط جو و غبار می‌تواند متفاوت باشد.

ویژگی منحصربه‌فرد این خسوف، نزدیکی زمان وقوع با حضیض مداری ماه و عبور آن از مرکز سایه زمین بود که باعث بزرگ‌تر دیده شدن ماه و افزایش عمق و طول مدت گرفتگی شد.

همین شرایط ویژه موجب شد رصدگران تجربه‌ای تماشایی و کم‌نظیر را ثبت کنند.