، اواخر سال گذشته بود که در جلسه هیات عالی بانک مرکزی، افزایش تسهیلات خرید مسکن از محل اوراق گواهی حق تقدم به تصویب رسید. در این راستا، تسهیلات خرید مسکن در تهران به ۵۰۰ میلیون تومان و در مراکز استان ها و شهرهای بالای ۲۰۰ هزار نفر به ۴۰۰ میلیون تومان و سایر مناطق شهری به ۳۰۰ میلیون تومان افزایش یافت.

البته که مبلغ وام جعاله مسکن نیز از ۱۶۰ میلیون تومان به ۲۸۰ میلیون تومان افزایش یافت. افزایش مبلغ وام مسکن با توجه به افزایش قابل توجه قیمت مسکن در طی سال های اخیر در کشورمان، امری لازم و البته طبیعی است با این حال، به نظر می رسد استفاده از تسهیلات مذکور حداقل به دو دلیل مهم، برای افرادی که به دنبال خرید مسکن هستند، با چالش‌هایی همراه است.

اول اینکه باید توجه داشته باشیم که یک زوج در شهری نظیر تهران پایتخت کشورمان که میانگین قیمتی هر متر مربع مسکن در آن بیش از 103 میلیون تومان است، با دریافت وام مسکن و البته وام جعاله، مجموعا 1 میلیارد و 280 میلیون تومان دریافت می کنند. با این عدد تنها می توان چیزی در حدود 13 متر مسکن خرید. این میزان درصد قابل توجهی از سهم خرید یک واحد کسکونی را به خود اختصاص نمی دهد این در حالی است که در دیگر کشورها، افراد بخش قابل توجهی از پول مورد نیاز خود برای خرید خانه را از طریق تسهیلات مسمن تامین می کنند.

به بیان ساده تر، حتی افزایش مبلغ وام مسکن نیز نمی تواند آنطور که باید و شاید کمک حال افراد برای خرید خانه در کشورمان باشد. هم مبلغ وام مسکن و هم قدرت خرید افراد، به شدت از تورم قیمت مسکن در ایران عقب افتاده است.

نکته دوم اینکه مبلغ اقساط وام مسکن برای یک زوج بیش از 20 میلیون تومان است این در حالی است که اگر بخواهیم هزینه های زندگی و سایر هزینه های یک خانواده را در نظر بگیریم، اینکه متقضیان استفاده از وام مسکن بخواهند این وام را بگیرند و اقساط آن را پرداخت کنند و تمامی هزینه های زندگی خود را هم به طور دقیق و کامل پوشش دهند، با توجه به میانگین دستمزدهای پرداختی در ایران، گزینه چندان محتمل و شدنی به نظر نمی رسد.

به بیان ساده تر، متقاضیان وام مسکن با چالش های جدی در بازپرداخت اقساط وام مسکن رو به رو می شوند. از این رو، افزایش مبلغ وام خرید مسکن از محل اوراق حق تقدم، حرکت خوبی است اما با برخی کمبودها نیز همراه است که توجه به آن ها و رفعشان از سوی بخش حکمرانی، ضروری به نظر می رسد.