، بازار مسکن ایران در طی سال های گذشته فراز و فرودهای قابل توجهی را به خود دیده است. در این راستا، تشدید تحریم های خارجی در کنار برخی سومدیریت ها و نواقص ساختاری در اقتصاد ایران، سبب شده تا شاهد تحمیل موجی از گرانی و تورم به حوزه مسکن کشورمان باشیم. موضوعی که خانه‌دار شدن را برای طیف های قابل توجهی از مردم کشورمان به یک رویا تبدیل کرده است.

بر اساس برخی تحلیل ها، خانه دار شدن در کلانشهری نظیر تهران با توجه به حداقل دستمزدهای پرداختی، چیزی بیش از ۱۵۰ سال به طول می انجامد! عددی که در دیگر مناطق کشورمان کمتر است با این حال، مساله اصلی این است که مسکن عملا در حال تبدیل شدن به کالایی لوکس در کشورمان است. این در حالی است که مسکن یکی از نیازهای اصلی افراد جامعه است و مشکلات افراد در تامین آن می تواند خود ایجاد کننده طیفی از دیگر چالش ها باشد.

با این همه، بازار مسکن ایران با ۲ چالش بزرگ رو به رو است. چالش هایی که عملا طیف متنوعی از مشکلات دیگر را به این حوزه تحمیل کرده اند و دولت برای مخاطب قرار دادن آن ها باید برنامه های روشن و منطقی را تعریف کند.

اولا، در حوزه مسکن کشورمان، دولت، اصلی ترین مسکن‌ساز است. این در حالی است که تجربیات بین المللی نشان داده که دولت ها اساسا مسکن سازان خوبی نیستند. دلیل آن هم این است که منابع دولت محدود است و باید صرف امور بسیار مهمی شود.

از این رو، دولت ها با تسهیل روند مسکن سازی برای بخش خصوصی می توانند تا حد زیادی مشکل مسکن در کشورهای گوناگون را مخاطب قرار دهند. این در حالی است که این معادله در مورد کشورمان معکوس است و خودِ دولت بازیگر اصلی در حوزه ساخت و ساز مسکن است. دولتی که با افزایش فشارهای خارجی و تحریم ها و البته رویه های بوروکراتیک و در عین حال انواع سومدیریت‌ها، حرکتی لاک پشتی را در حوزه ساخت مسکن دارد. اساسا همین موضوع بوده که سبب شده اکنون با 6 میلیون کمبود مسکن در کشورمان رو به رو باشیم و آمارهای ساخت سالانه مسکن نیز به 300 هزار واحد سقوط کند.

چالش مهم دوم در حوزه مسکن ایران است که متاسفانه ناترازی انرژی در کشورمان در شرایط فعلی آشکارتر از هر زمان دیگری شده است. این بدان معناست که در حوزه آب، برق و گاز، ما با چالش های جدی دست به گریبان هستیم و دولت به دلیل افزایش مصرف قادر به تامین نیازهای کشور نیست. معادله ای که جز با توسعه ظرفیتهای زیرساختی به نحوی موثر مخاطب قرار نمی گیرد. حال تصور کنید در این شرایط با افزایش قابل توجه تعداد ساخت و ساز در حوزه مسکن رو به رو باشیم.

بدون تردید این موضوع خودِ دولت را با چالش هایی جدی در حوزه تامین انرژی آن ها رو به رو می کند. از این رو، مسائلی از این دست نشان می دهند که چرا باید مسکن را یکی از اصلی ترین دغدغه های دولت چهاردهم ارزیابی کرد. چالشی که اگر هر چه سریعتر فکری به حال آن نشود، وضعیت بدتری را نیز به خود خواهد گرفت و برای ایران مشکل ‌ساز خواهد بود.