،  تنها اندکی پس از عملیات بزرگ موشکی وعده صادق ۲ علیه اراضی اشغالی، رژیم صهیونیستی و مقام های ارشد آن از اراده خود جهت نشان دادن واکنش به کشورمان خبر دادند. در این راستا، ایران هشدار داده که اقدام آن در انجام حمله موشکی به فلسطین اشغالی در راستای حقوق مشروع این کشور در دفاع از خود و ماده ۵۱ منشور ملل متحد انجام شده و هرگونه اقدام آتی اسرائیل علیه ایران با واکنشی به مراتب سخت تر و ویرانگر رو به رو خواهد شد.

در این راستا یکی از موضوعاتی که جریان های سیاسی و رسانه ای غربی و عبری مانور گسترده ای را با محوریت آن انجام می‌دهند، احتمال حمله اسرائیل به زیرساخت های اقتصادی کشورمان نظیر پالایشگاه های نفت و دیگر تاسیسات انرژی است. سناریویی که ایران آن را خط قرمز خود تعریف کرده است. از این رو، اینطور به نظر می رسد که اسرائیل در هرگونه ماجراجویی خود علیه تاسیسات انرژی کشورمان با ۲ چالش بزرگ رو به رو است.

اول اینکه ایران به صراحت اعلام کرده که حمله به زیرساخت های غیرنظامی کشورمان واکنش های سنگینی را از سوی تهران به دنبال خواهد داشت و ایران نیز زیرساخت های اقتصادی و غیرنظامی صهیونیست ها را ویران خواهد کرد. توجه داشته باشیم که اراضی اشغالی از عمق راهبردی چندانی برخوردار نیست و منطقه ای محدود را در بر می گیرد. این درحالی است که ایران تاسیسات زیرساختی فروانی دارد.

از این رو، گزاره حمله به یکچنین تاسیساتی، بیش از آنکه نقطه ضعف ایران باشد، نقطه ضعف صهیونیست ها قلمداد می شود. ایران و محور مقاومت می توانند به راحتی میدان های گازی و تاسیسات انرژی در فلسطین اشغالی را هدف قرار دهند و اقتصاد صهیونیست ها را در یک شوک فراگیر فرو برند. موضوعی که اسرائیل در وضعیت کنونی به هیچ عنوان آمادگی مواجهه با آن را ندارد و به نوعی، سناریوی آخرالزمانی اسرائیل قلمداد می شود.

نکته دوم اینکه حمله به زیرساخت های اقتصادی و غیرنظامی ایران در نوع خود می تواند صورت حساب های سنگینی را روی دست متحدان منطقه ای و غربی اسرائیل نیز قرار دهد. ایران و محور مقاومت به صراحت اعلام کرده اند که کشورهایی که حریم هوایی خود را در اختیار اسرائیل جهت حمله به کشورمان قرار دهند نیز شریک جرم این رژیم پنداشته می شوند و ایران در نشان‌دادن واکنش به آن ها تردیدی به خود راه نخواهد داد. حال در این وضیعت تصور کنید که ایران و بازیگران محور مقاومت تاسیسات انرژی در سطح منطقه را هدف قرار دهند.

این سناریو یک فاجعه تمام عیار برای بازار جهانی انرژی خواهد بود و مقصر اصلی آن نیز صهیونیست ها هستند. توجه داشته باشیم که اقتصاد های غربی به هیچ عنوان توان مواجهه با این مساله را ندارند، زیرا وقوع آن به معنای حذف بیش از 10 میلیون بشکه نفت به صورت روزانه از بازار های بین المللی است. موضوعی که هضم آن از سوی کنشگران غربی و البته متحدان عرب آن‌ها در سطح منطقه بسیار سخت است. از این رو، اینطور نیست که صهیونیست ها و غربی ها، ایران و زیرساخت های اقتصادی و غیرنظامی کشورمان را صرفا تهدید کرده و فرار کنند. واقعیت این است که ایران و محور مقاومت هم گزینه های مطلوبی را در این رابطه دارند.