به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج اصفهان، امروزه به دلیل تغییر سبک زندگی تک فرزندی در میان زوجین و خانواده ها رواج یافته است اکثر زوجین یا تمایلی به فرزند آوری ندارند و یا تنها به یک فرزند بسنده می کنند.

 تک فرزندی اما مزایا و معایب خود را دارد این کودکان محبت بیشتری از والدین دریافت کمی کنند از سوی دیگر ممکن است مهارت های ارتباطی را به خوبی یاد نگیرند یا افرادی منزوی شوند.

 با آگاهی بیشتر از مزایا و معایب تک فرزندی و همچنین کمک گرفتن از یک فرد متخصص می توانید بهترین تصمیم را بگیرید و یا آسیب های ناشی از تک فرزندی کودک خود را به حداقل برسانید.

معایب تک فرزندی

تحقیقات نشان داده کودکان تک فرزند در طول زندگی خود احساس تنهایی می کنند از طرفی نداشتن خواهر و برادر کودک را از ایجاد رقابت های سازنده برای رسیدن به موفقیت، محدود می کند. این رقابت های سالم لازمه پیشرفت و موفقیت کودکان می باشد در مقابل این امر اینکه کودک مرکز توجه والدینش باشد باعث ایجاد حس امنیت درون فرد می شود.

احساس تنهایی کودک در طول زندگی یکی از پیامدهای تک فرزند بودن است. در این شرایط کودک از داشتن هم بازی و کسی که همراه او بزرگ شود محروم می ماند.

این کودکان از سوی والدین تحت فشار زیادی قرار می گیرند باید در مدرسه و سایر مکان ها عالی عمل کنند و این به روی آنها فشار تحمیل می کند والدین کودک تک تمام توجه و مراقبتشان را صرف کودکشان می کنند و ممکن است فرزند خود را لوس بار بیاورند .تک فرزندی ممکن است باعث شود که کودک از پدر و مادرش خسته شود.

مهارت های ارتباطی تک فرزندها

البته که تک فرزندی به معنای نداشتن مهارت های ارتباطی نمی شود اما اینکه افراد تک فرزند چقدر مهارت های ارتباطی دارند به نحوه تربیت والدین آنها بر می گردد.

به صورت کلی تک فرزندها در برقراری ارتباط با همسن و سالان خود دچار چالش می شوند و متاسفانه نمی توانند ارتباط موثر و موفقی با گروه همسالان خود داشته باشند و بنابر این شخصیت پدر و مادر در نحوه شکل گیری مهارت های اجتماعی کودک تاثیر گذار است.

تک فرزندی و روحیه رقابتی

نداشتن خواهر و برادر باعث کاهش روحیه رقابت طلبی می شود چرا که حریفی برای کودک وجود ندارد این کودکان بازی ها و دعواهای خواهر برادری را تجربه نمی کنند اینکه یاد بگیرند با کسی کنار خود کنار بیایند نیز نکته مهمی است که کودکان تک فرزند ان را کمتر اموخته اند نداشتم این تجربه ها باعث می شود که فرصت کمتری برای پرورش توان کنترل بر محیط و مدیریت کارهای خود داشته باشد همچنین داشتن روحیه رقابت در پیشرفت ها و موفقیت های بزرگسالی تاثیر گذار است داشتن خواهر و برادر کودک را در درک مفهوم رقابت و پافشاری به روی هدف یاری می کند.

عدم یادگیری درک کردن دیگران و همدلی

طبیعی است که فرزندی که تنهاست و خواهر یا برادر ندارد، نمی تواند همدلی کند یا مهربانی بیاموزد. چون در این موقعیت قرار نگرفته اند آنها تنها خودشان را مهم دیده اند.

در عالم کودکی خود به این باور نرسیده اند که مثلا علاقه ای که پدر مادرم به من دارند، به همان اندازه شامل خواهربرادرم هم می شود و فقط من نیستم که برای آنها مهمم. شادیها و دارایی ها در خانواده تنها مربوط به من نیست و شخص دیگری نیز از امکاناتی که برای من فراهم است، سهمی دارد. حتی اتفاقات ناخوشایند نیز تنها برای من نیست من هم باید در اتفاقات ناخوشایند حال بقیه را خوب کنم همانطور که آنها حال مرا بهتر می کنند.و همه موظف نیستند که حواسشان به من باشد من هم باید حواسم به دیگران باشد.

تک فرزند هیچوقت مریض شدن یا مشکل پیش آمدن برای خواهر برادر را تجربه نمی کند و همیشه مورد دلجویی و دلداری والدین قرار گرفته است بدون اینکه این حس را به کس دیگری منتقل کند. بهمین خاطر این بچه ها یاد نمی گیرند که در شرایط مختلف اطرافیان را درک کنند و با آنها همدلی کنند.

افسردگی در کمین تک فرزندان

بسیاری از والدین تصور می کنند که وقتی فرزند خود را به مهد کودک می فرستند خلا وجود خواهر برادر برای او جبران می شود و تمام آموزه هایی که در سنین کودکی برای فرزند لازم است را آنجا می آموزد. درحالیکه از مهم ترین پیامدهای تک فرزندی این است که کودک هرچقدر هم در مهد کودک با هم بازی های خود مشغول و سرگرم باشد، وقتی به خانه برمی گردد تنهاست و تا فردا صبح تنها باقی می ماند و حتی شب نیز که دلش می خواهد تا آخرین لحظات قبل از خواب بازی و شیطنت کند، باز باید به تنهایی ساعات خود را بگذراند و این به مرور ریشه غصه خوردن از تنهایی را در او می آفریند. در آینده و بزرگسالی ممکن است این خلا، خود را به صورت افسردگی نشان دهد.