کیان اعتمادی- شهروند خبرنگار، در همین رابطه؛ چندی پیش در خبری خواندم شورای شهر اصفهان در راستای تحقق شفافیت بیشتر اقدام به راه اندازی تلویزیون اینترنتی کرده و جلسات علنی را در معرض دید شهروندان قرار می دهند؛ اقدامی بسیار پسندیده که مسلما نتایج آن از یک سو کم شدن زد و بندها و بازی های جناحی در کارهای عمرانی و خدماتی بوده و از سوی دیگر، جذب اعتماد بیشتر شهروندان نسبت به عملکرد شوراها خواهد بود.

در اقدامی دیگر نیز برخی اعضای شورای شهر تهران در جریان انتخاب شهردار اقدام به پخش زنده جلسات از طریق شبکه های اجتماعی خود کرده بودند، موضوعی که در پروسه انتخاب پرحاشیه شهردار بندرعباس نیز می توانست اتفاق بیفتد و نیفتاد!

شاید این سوال دغدغه ی ذهن بسیاری از شهروندان دیگرمان هم باشد؛ اینکه چرا علیرغم سخن رانی از شفاف سازی و ارائه گزارش عملکرد شوراها به عنوان اولویت های کاری شان، این مهم هنوز عملا محقق نشده است؟! و کماکان راه ارتباطی شهروندان با منتخبان خود با وجود مشغله های فراوان شان در این عصر مدرن، همانی است که 20 سال پیش مرسوم بوده؟ این درحالیست که دنیای سنتی جایش را به عصر ارتباطات سپرده و نسل ها، سطح تفکرات و توقعات شان تغییر یافته، کانال های ارتباطی مدرن تر شده اما شورای شهرها علیرغم اینکه در وعده های شان نوید شهری نوآور و مدرن را می دهند، کماکان عقب تر از دنیای ارتباطات نو، بی تغییر جامانده اند!

و اما یک پیشنهاد - با فرض اینکه رسانه ملی زمان کافی برای پوشش تمام و کمال جلسات شوراها را ندارد و از طرفی تلویزیون اینترنتی هم هزینه زیادی برای شوراها در برخواهد داشت؛ راه حلی بسیار ارزان و رایج وجود دارد که به عنوان یک پیشنهاد قابل بررسی است و آن؛ رادیوی اینترنتی است که دقیقا همانند شبکه استانی امکان پخش زنده تمام جلسات را دارد.  همچنین به دلیل میزان مصرف پایین ترافیک اینترنتی، به راحتی و با کیفیت مناسب برای همه شهروندان و رسانه ها در دسترس است و می توان جلسات را از طرق مختلف از جمله وب سایت و اپلیکیشن های موبایل دنبال کرد.

البته سرورهای مختلف داخلی با سرعت و کیفیت بالایی اینگونه سرویس ها را ارائه می دهند که صرفا بارمالی حدود یک میلیون تومان در سال را برای شوراها در بر خواهد داشت.

علی ایحال به زعم نگارنده، بررسی و اندکی تامل بر این پیشنهاد چندان هم خالی از لطف نخواهد بود گرچه به پرطمطراقی مصوبات شوراها نمی رسد. اما به قول شیخ اجل، پادشاه سخن؛

« سعدیا گرچه سخندان و مصالح گویی                         به عمل کار برآید به سخندانی نیست»