، جواد حسینی در نشست بررسی برنامه‌های تحولی معاونت سلامت اجتماعی، افزود: آیا ۱۸ سالگی سن رها شدن فرزندان از حمایت‌های سازمان بهزیستی است و این نوجوانان پس از خروج از مراکز تحت پوشش، چه سرنوشتی پیدا می‌کنند. این سؤال از گذشته ذهن من را نیز درگیر کرده بود و زمانی که مسئولیت سازمان بهزیستی را برعهده گرفتم یکی از دغدغه‌های اصلی‌ام این بود که چگونه می‌توان بر این فرآیند اثر گذاشت.

وی با اشاره به حساسیت ۱۸ سالگی به عنوان لغزنده‌ترین مقطع زندگی برای فرزندان تحت پوشش بهزیستی، اظهار کرد: اهمیت کار دفتر مراقبت و توانمندسازی کودکان و نوجوانان در این است که این نقطه حساس را به‌درستی شناسایی کرده و برای آن برنامه‌های مشخص و هدفمند طراحی کرده است.

حسینی ادامه داد: همواره این پرسش وجود داشت که تسهیلات و اعتبارات متعددی که در اختیار فرزندان قرار می‌گیرد تا چه اندازه به اشتغال و توانمندسازی واقعی آنان منجر می‌شود و آیا این حمایت‌ها به هدف نهایی خود می‌رسد یا خیر. هر نوع تسهیلاتی که پرداخت می‌شود باید به‌دقت ارزیابی شود تا مشخص شود آیا به هدف مورد نظر اصابت کرده است یا نه. برآوردها نشان می‌دهد حدود ۵۰ درصد اعتبارات و تسهیلات در کشور به اهداف تعیین‌شده نمی‌رسد زیرا برخی ساختارها از اساس برای تحقق نتیجه مطلوب طراحی نشده‌اند.

وی تصریح کرد: مفهوم تحول دقیقا در همین نقطه معنا پیدا می‌کند یعنی باید اقداماتی را که بهره‌وری و اثربخشی لازم را ندارند بازطراحی کنیم تا منابع و امکانات به نتایج ملموس و مؤثر منتهی شوند.

۱۸ سالگی لغزنده‌ترین مقطع زندگی فرزندان بهزیستی/اجرای طرح دست‌های مهربانی

رئیس سازمان بهزیستی کشور با اشاره به نقش معاونت سلامت اجتماعی سازمان گفت: بخشی از خدمات عمومی از جمله خدمات مشاوره‌ای از طریق صدای مشاور بهزیستی۱۴۸۰، خدمات تیم‌های محب همچنین اورژانس اجتماعی ۱۲۳ را همه مردم می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.

حسینی افزود: داده‌ها و اطلاعاتی که از طریق سامانه‌های ۱۲۳ و ۱۴۸۰ تولید می‌شود در واقع نبض اجتماعی جامعه را در اختیار سازمان قرار می‌دهد و امکان برنامه‌ریزی دقیق‌تر و مبتنی بر شواهد را برای سیاست‌گذاری و مداخلات اجتماعی فراهم می‌کند.