، مرکز رصد جمعیت کشور سازمان ثبت احوال گزارش آماری هفت‌ماهه سال ۱۴۰۴ را منتشر کرد که بر اساس آن، در مجموع ۲۶۱ هزار و ۵۹۱ واقعه فوت در کشور به ثبت رسیده است. از این میان، سهم مردان با ۱۴۵ هزار و ۷۵ مورد فوت بیش از زنان با ۱۱۶ هزار و ۵۱۶ مورد اعلام شده است.

این آمار نشان می‌دهد استان گیلان با نرخ ۷.۶ در هزار نفر جمعیت، بالاترین درصد مرگ‌ومیر و استان هرمزگان با نرخ ۴ در هزار نفر جمعیت، پایین‌ترین سطح فوت را دارا بوده است. این تفاوت قابل‌توجه از نظر کارشناسان، بازتابی از شرایط اقلیمی، کیفیت خدمات درمانی و میانگین سنی جمعیت در مناطق مختلف تلقی می‌شود.

در تحلیل‌های جمعیتی، داده‌های مربوط به وفات یکی از ارکان اساسی در بررسی حرکات طبیعی جمعیت هستند و برای برآورد نرخ رشد، اندازه‌گیری امید به زندگی و سیاست‌گذاری در حوزه سلامت عمومی به‌کار می‌روند. ثبت دقیق زمان وقوع مرگ در سطح ملی و منطقه‌ای، مبنایی برای تخمین جمعیت کل کشور و برنامه‌ریزی‌های اجتماعی و اقتصادی محسوب می‌شود.

بر اساس تأکید متخصصان این حوزه، استمرار پایش داده‌های فوت نه‌تنها برای شناخت روندهای سالمندی و مهاجرت، بلکه برای تدوین مدل‌های پیش‌بینی جمعیت آینده ایران ضروری است؛ چرا که تغییرات نرخ مرگ‌ومیر یکی از عوامل کلیدی تعیین پویایی جمعیتی در دهه پیش‌رو خواهد بود.