، عباس عبادی، با تأکید بر جایگاه علمی، اجتماعی و آموزشی اعضای هیأت علمی، بر لزوم ایفای نقش فعال‌تر دانشگاه‌ها در حل مسائل بومی و حرکت به سمت تمرکززدایی از تصمیم‌گیری‌های ملی تأکید کرد.

وی ضمن قدردانی از تلاش‌های اعضای هیأت علمی و نقش تربیتی و تخصصی آنان در نظام سلامت، اظهار داشت: هیچ‌یک از ما نمی‌توانیم همه مشکلات نظام سلامت و کشور را به‌تنهایی حل کنیم، اما سهم و مسئولیت هر یک از ما در قبال جامعه انکارناپذیر است. دانشگاه‌ها باید متناسب با بافت و ظرفیت‌های بومی خود، راهکارهای مؤثر و اجرایی برای چالش‌های حوزه سلامت ارائه دهند و منتظر نسخه‌های متمرکز از تهران نمانند.

عبادی با اشاره به چالش‌های مربوط به معیشت اعضای هیأت علمی گروه‌های علوم پایه و بالینی، افزود: افزایش حقوق و بهبود معیشت اعضای هیأت علمی به‌ویژه بازنشستگان در دستور کار وزارت بهداشت قرار دارد و رایزنی‌هایی نیز در سطح کلان کشور در حال انجام است، اما نباید تمام نگاه‌ها معطوف به مرکز باشد.

معاون پرستاری وزارت بهداشت با اشاره به آئین‌نامه هیأت علمی مستقر در بالین، گفت: از سال آینده نحوه هزینه‌کرد دو درصد تعرفه پرستاری در حوزه آموزش و توانمندسازی به‌عنوان شاخص عملکردی معاونت آموزشی و توسعه دانشگاه‌ها ارزیابی خواهد شد و دانشکده‌ها باید سهم خود را از این محل پیگیری کنند.

وی با اشاره به سهم کم آموزش در نظام تعرفه‌گذاری بالینی، اظهار داشت: اگرچه آئین‌نامه‌ها پیش‌بینی‌هایی برای تعلق کارانه آموزشی به اعضای هیأت علمی مستقر در بالین داشته‌اند اما در عمل بهره‌مندی کمتری حاصل شده است. با اصلاح روندها و تقویت سازوکارهای نظارتی، می‌کوشیم عدالت بیشتری در توزیع منابع آموزشی ایجاد کنیم.

عبادی با اشاره به نسبت نامتوازن استاد به دانشجو در رشته پرستاری (۱ به ۲۸) تصریح کرد: افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پرستاری بدون توسعه زیرساخت‌ها و جذب هیأت علمی، موجب فشار مضاعف بر کادر آموزشی شده است. امروز سالانه بالغ بر ۱۵ هزار دانشجوی پرستاری در کشور پذیرش می‌شوند اما جاذبه لازم برای عضویت در هیأت علمی فراهم نیست.

وی افزود: حقوق اندک، عدم وجود مزیت رقابتی و برخی ناهماهنگی‌های اداری باعث شده که مسیر جذب و نگهداشت اعضای هیأت علمی پرستاری دشوار شود. باید با اصلاحات ساختاری و ایجاد مشوق‌های منطقی، مسیر را برای پایداری علمی این حوزه هموار کرد.

معاون پرستاری وزارت بهداشت نقش مسئولیت‌پذیری اجتماعی اعضای هیأت علمی را حیاتی توصیف کرد و گفت: مهم‌ترین سرمایه ما به‌عنوان معلمان حوزه سلامت، اعتماد مردم است. این اعتماد را نباید با کاهش کیفیت آموزش یا رفتارهای غیراخلاقی در مواجهه با چالش‌های معیشتی، تضعیف کرد.

وی ادامه داد: وظیفه ما تنها ارائه آموزش در کلاس درس نیست؛ بلکه باید با ایجاد پیوند میان دانش و عمل، در مسیر ارتقای سبک زندگی مردم و کاهش بیماری‌ها گام برداریم. تبدیل رساله‌های دکتری به پروتکل‌های اجرایی و طرح‌های میدانی، نمونه‌ای از چنین تلاش‌هایی است که باید تقویت شود.

عبادی با نقد نگاه صرفاً بیماری‌محور در نظام سلامت کشور، گفت: اکثر برنامه‌های ما مبتنی بر مواجهه با بیماری است، نه پیشگیری از آن. دانشگاه‌ها باید نقش خود را در اصلاح این رویکرد ایفا کنند و در کنار درمان، به آموزش سبک زندگی سالم، کاهش مراجعات درمانی و ارتقای سلامت اجتماعی نیز توجه ویژه داشته باشند.

وی در پایان با تأکید بر ضرورت حفظ کرامت حرفه‌ای اساتید و تقویت سرمایه‌های فرهنگی و اجتماعی آنان، گفت: اگر می‌خواهیم نقش مؤثری در جامعه داشته باشیم، باید به مردم و مسئولیت اجتماعی‌مان فکر کنیم و با عمل آگاهانه، در جهت پیشگیری و کاهش رنج و بیماری در جامعه حرکت کنیم.