به گزارش خبرگزاری موج آذربایجان شرقی، تکواندو پروین تحریر، والیبال اسپورت هوشیار تبریز، بسکتبال توفارقان آذرشهر، شیرجه کمال تبریز نمونه هایی از این دست ثمره پیشگامی افرادی هستند که علاقه مند به رشد ورزش استان هستند.

در اینجا نقش هوادار بیش از پیش به چشم می خورد. تیم های بزرگ دنیا از دیرباز دارای کانون هواداران بوده اند چرا که ورزش حرفه ای علاوه بر اغنای ورزشکاران، مربیان و اعضای تیم، منجر به تامین نیازهای اجتماعی و احساسی عموم مردم نیز می شود.

امروزه که یکی از دلخوشی های مردم، ورزش و هواداری از تیم های محبوب شان است افرادی هستند که این دلخوشی را بر نمی تابند و جای سوال است که چرا تیم های نوظهور را مانند سدی در مقابل خود می انگارند. مگر این نو شدن یا تازگی چه مشکلی را پیش می آورد؟ مگر نه اینکه همه تیم های بزرگ، روزی که شروع به کار کردند و شناخته شده نبودند، شاید تنها حامی شان خودشان بودند و اهل خانواده شان ولی به مرور زمان و نشان دادن توانایی شان عموم مردم و دیگران نیز به آن باور رسیدند که از این تیم ها، هواداری کنند.

در گذشته تیم های بسیاری مانند پتروشیمی در دوچرخه سواری و شهرداری در والیبال، بسکتبال، فوتبال و غیره فعالیت هایی داشتند که با کنار رفتن این مجموعه ها، ورزشکاران استان در حال رخوت انگیزشی بودند تا اینکه افرادی با سعه صدر پیدا شدند که برای جمع کردن فرزندان این استان گردهم دست به کار شدند.

به نظر می رسد، سنگ اندازی پیش پای تیم های نوظهور استان نه تنها منجر به لطمه زدن به روحیه مدیران تیم ها می شود بلکه ورزشکارانی که عضو تیم هستند را نیز به قهقرا برده و انگیزه شان را می کاهد، مطمئناً با ادامه حضور این تیم ها در لیگ های مختلف، شاهد درخشش ورزشکاران استان در رشته های مختلف خواهیم بود.

همراهان ورزش حتما اشراف دارند که وجود چند دستگی در هر ارگان و ساختار آن را محکوم به شکست می کند ولی حمایت از یک تیم نوبنیاد و جوان آن را به سمت موفقیت و کسب نتایج خوب رهنمون می کند.