کریستین لاگارد که در کنفرانس لندن سخنرانی می‌کرد به حاضران گفت: من معتقدم نادیده گرفتن پول‌های دیجیتال عاقلانه نخواهد بود.

به ویژه او به سناریوهای احتمالی‌ای اشاره کرد که در آن کشورهایی که موسسات مای ضعیف و پول ملی ناپایداری دارند می‌توانند مستقیما یکی از این پول‌ها را به کار بگیرند.

چنین کشورهایی به جای به کارگیری پول کشورهای دیگر –مثل دلار آمریکا- می‌توانند شاهد استفاده بیشتری از پول‌های مجازی باشند.

او ادامه داد: یکی از عوامل انگیزه‌بخش در پس چنین تحول احتمالی‌ای می‌تواند تغییر علاقه مشتریان برای استفاده از پول‌هایی باشد که ساده‌تر و ایمن‌تر از پول‌های موجود هستند. در صورتی که پول‌های دیجیتال واقعا پایدارتر شوند چنین سناریوهایی سرعت بیشتری به خود خواهند گرفت.

لاگارد گفت: بنابراین در بسیاری از جهات، پول‌های مجازی می‌توانند با پول‌های موجود و سیاست‌گذاری‌های پولی رقابت نزدیکی کنند. بهترین واکنش بانک‌های مرکزی می‌تواند ادامه دادن سیاست‌گذاری پولی موثر باشد و در شرایطی که اقتصادها در حال تکامل و پیشرفت هستند، درها را به روی ایده‌های نو و تقاضاهای جدید باز بگذارند.

با این همه لاگارد در ابتدای سخنرانی خود گفت که از نظر او چنین نتیجه‌ای، چشم‌اندازی دور است چراکه پول‌های دیجیتال نوسانات شدید و ریسک بالایی دارند و بسیار انرژی بر هستند و دلیل آن این است که تکنولوژی‌های سازنده‌ آنها قابلیت سنجش و مقیاس ندارند.

تا به امروز صندوق بین‌المللی پول مدافع یک راهکار متوازن در مواجهه با پول‌های دیجیتال بوده است و این موضع خود را در یادداشت ماه ژانویه خود به کارکنانش اعلام کرده است. لاگارد هم از نرم‌افزارهای اجرایی مالی نظیر «بلاک‌چِین» در سخنانش حمایت کرده است که این موضوعی است که صندوق بین‌المللی پول هم در سطح سازمانی به دنبال آن است.

پیش از این آمریکا، سنگاپور و کانادا در رابطه با شیوع استفاده از ارزهای رمزنگار هشدار داده بودند و چین هم بعنوان اولین کشور در جهان در اوایل ماه گذشته میلادی استفاده از ارزهای مجازی را برای تجارت در این کشور ممنوع کرد.