کپسول زمان اصطلاحا به بسته‌ای گفته می‌شود که فردی در جایی پنهان می‌کند تا بعدها با گذشت زمان، فرد دیگری آن را پیدا کند. در کپسول زمان «پالانیک»، یک نسخه امضاشده از رمان «باشگاه مشت‌زنی»، تکه‌های روزنامه و عکس به همراه یک یادداشت قرار دارد.

«جولین وینتر» مالک جدید خانه «پالانیک» است که از ۱۰ سال پیش در این مکان سکونت دارد. نویسنده «هیولاهای نامرئی» از سال ۱۹۹۷، یعنی یک سال پس از انتشار «باشگاه مشت‌زنی» و دو سال پیش از اقتباس آن توسط «دیوید فینچر»، در این خانه زندگی می‌کرد.

این رمان‌نویس سال ۲۰۰۲ سرویس بهداشتی کوچکی در طبقه دوم این خانه درست کرد و کپسول زمانش را به همراه یک یادداشت برای ساکنان بعدی این خانه در دیوار آن پنهان کرد. حالا «وینتر» پس از گذشت ۱۵ سال از این اتفاق، به قصد تغییر مدل سرویس بهداشتی خانه‌اش، دیوار را خراب کرده و به این یادگاری‌ها رسیده است.

«پالانیک» که حالا ۵۵ سال دارد، در این یادداشت نوشته است: «ما در این خانه خوشحال بودیم. امیدواریم شما هم به اندازه ما در این خانه شاد باشید. سعی کردیم بهتر از آن‌چه در ابتدا بود،‌ آن را ترک کنیم.»

«وینتر» که عکس‌های جعبه حاوی این یادگاری‌ها را در فضای مجازی منتشر کرده، اعلام کرد که با همسرش تصمیم گرفته این کپسول زمان را سر جایش بازگرداند و به رویه «پالانیک» ادامه دهد. این زن و شوهر علاوه بر برگرداندن جعبه یادگاری‌های این نویسنده، کپسول زمان خودشان را هم در دیوار پنهان کردند تا خانواده بعدی آن‌ها را کشف کند.

«پالانیک» سال ۲۰۱۶ - ۲۰۱۵ پس از یک وقفه ۱۹ ساله، جلد دوم «باشگاه مشت‌زنی» رمان محبوبش را منتشر کرد. جلد اول این کتاب در سال ۱۹۹۹ توسط «دیوید فینچر» فیلمساز مطرح روانه پرده نقره‌ای شد. این فیلم که تجربه متفاوتی برای تماشاگر است، ماجرایی براساس خیال‌پردازی‌های یک بیمار روانی است که در آن یک مامور شرکت بیمه (ادوارد نورتون) ماجرای آشنایی‌اش با تایلر داردن (برد پیت) و راه‌اندازی باشگاه‌های زیرزمینی مشت‌زنی را تعریف می‌کند که آبستن حوادث عجیب و مهیجی می‌شود.