با گسترده شدن نفوذ فضای مجازی در زندگی شهروندان ایرانی، این روزها دیگر دنیای رسانه محدود به روزنامه‌ها و سایت‌ها و خبرگزاری‌ها نیست. این روزها، صفحه شخصی افراد و چهره‌ها و کانال‌های تلگرامی آنها هم رسانه‌اند و به اندازه یک رسانه رسمی قدرت اثرگذاری دارند و گاه حساسیت‌برانگیزند. یکی از وظایف سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، پاسخگویی شفاف به همه انتقادات مطرح شده در رسانه‌های رسمی و غیررسمی است. بخش فرهنگی وزارتخانه، با وجود فضای دشوار و پرسوتفاهم در این حوزه، در سال‌های اخیر مورد انتقادات مختلفی قرار داشته که برخی از آنها(از جمله نبود قدرت تصمیم‌گیری درباره اکران فیلم‌های سینمایی یا برپایی کنسرت‌ها و اجرای نمایش‌ها از سوی بخش عمده‌ای از اهالی فرهنگ و نیز انتقادات بخش دیگری از کارشناسان و طیف‌ها) معمولا با نقطه نظرات چندگانه و عملکرد منفعل این وزارتخانه همراه بوده است. بخش «ارشاد اسلامی» اما بخش جدی‌تری است که به نظر می‌رسد باید با واکنش‌های سریع‌تر و شفاف‌تری از سوی سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی روبه‌رو شود. طی روزهای اخیر، ماجرای کتابی که در دو سه خط آن ماجرای «تحریف دین» به چشم می‌خورد، در فضای مجازی به وفور دیده شده است. دراین کتاب که بامجوز ارشاد(در دوره‌های مختلف این وزارتخانه) ۱۲ بارچاپ شده، شهادت حضرت زهرا(س) انکاروعلت فوت ایشان اندوه بدلیل رحلت پیامبر(ص) عنوان شده! یا ماجرای تصویر دختری روی بسته بندی یک بستنی که گفته شده «نه تنها برخلاف ضوابط است که مربوط به انیمیشنFrozen استکه کارشناسان آن را یک فیلم همجنس‌گرا می‌دانند و وظیفه وزارت ارشاد نظارت برچاپ این محصولات است!» یا اشتباهات ادامه‌داری که فرمانداری‌ها و استانداری‌ها در شهرستان‌ها در درج تبریک و تسلیت مناسبت‌های مذهبی در قالب بنرها و استندهای محیطی مرتکب می‌شوند و … کاری به این نداریم که منبع اینگونه «تذکرات» یک نماینده مجلس سابق باشد که راهی به این دوره مجلس نیافته است و او ممکن است به دلیل اقتضائات جناحی، لب به انتقاد گشوده باشد و این انتقاد بر او هم وارد باشد که چرا در دوره وزارتخانه وزیر مطبوعش، این دست انتقادات را مطرح نکرده. مهم نیست که کسی می‌خواهد دولت را تخریب کند و وزیر را به مجلس بکشاند یا نه… مهم‌تر از این ماجرا، حفظ اصول و شعائر است. مهم این است که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، باید در حوزه «ارشاد اسلامی» به اینگونه ابهامات و هر آنچه به وهن دین و اندیشه می‌انجامد، واکنش لحظه‌ای و روزآمد داشته باشد. سخنگوی وزارت ارشاد باید به روز باشد و تمام اتفاقات رخ داده در فضای مجازی را رصد کند. چه اشکالی دارد به جای برپایی نشست‌های هفتگی، وزارت ارشاد و سخنگوی آن(منصبی که پیش از آن وجود نداشت و به درستی در این دوره ایجاد شده) هر روز و هر ساعت، به افکار عمومی پاسخ بدهد؟ سخنگوی وزارت ارشاد می‌تواند بگوید ماجرای آن کتاب ربطی به این دوره نداشته و وزرای قبلی هم در این مورد اهمال داشته‌اند و ضمن تشکر از هشداردهنده، آن کتاب را(ولو کتاب کم‌تیراژی باشد) جمع‌آوری کند. سخنگوی وزارت ارشاد می‌تواند قصور در تصویر روی بسته‌بندی یک بستنی را از شانه خود خالی کند اما نسبت به این هشدار، بی تفاوت نباشد و پیگیر رفع اشکال باشد. دولت‌ها می‌آیند و می‌روند و عملکرد‌ها قابل قضاوت و ارزیابی‌اند. پس چه بهتر که وزارت ارشاد به همه تذکرات و هشدارها را با یک چشم نبیند و آنها را مغرضانه و جناحی ارزیابی نکند. به خصوص انتقاداتی که در باب دین و مذهب و شعائر دینی مطرح می‌شود. آنچه مسلم است، سیاست نباید بر کار فرهنگی و ارشاد اسلامی سایه بیفکند. این روزها اسیر شدن در چنبره سیاست، گاه مسئولان را حتی از واکنش به انتقادات و تذکرات درست در حوزه رفتار اجتماعی و شعائر و باورهای دینی برحذر می‌دارد و این رفتار، پذیرفتنی نیست.