، دولت آمریکا به تازگی در بیانیه ای از خروج خود از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خبر داده است. رویدادی که با بازخوردهای گسترده ای رو به رو شده است. بسیاری به دولت آمریکا حمله کرده و این اقدام آن را غیرمسوولانه توصیف کرده اند. با این حال، در تحلیل اقدام اخیر دولت آمریکا، توجه به ۳ نکته مهم به نظر می رسد.

اول اینکه این اقدام دولت آمریکا پس از آن انجام شده که هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل به شورای حقوق بشر گزارش داده که آمریکا در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب و همچنین هدف قرار دادن یک سالن ورزشی در شهر لامرد فارس، مرتکب جنایت جنگی شده است. جالب اینکه آمریکایی ها این اقدام شورای حقوق بشر را علیه منافع خود ارزیابی کرده اند و خروج از این شورا را در دستورکار قرار داده اند. در این چهارچوب، دولت آمریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل خارج شده چون این شورا جنایت آن علیه ملت ایران را برملا کرده است.

نکته دوم اینکه آمریکا با این حرکت خود یک مرتبه دیگر به همگان نشان داد که چرا سازمان ها و نهادهای بین‌المللی برای دولت های غربی چیزی بیش از یک اهرم و ابزار نیستند. در واقع، این نهادها تا جایی به کارِ غربی‌ها می آیند که تامین کننده منافع آن ها باشند در غیراینصورت، دولت های غربی نظیر دولت آمریکا هیچ تردیدی به خود در رَد و نفی این نهادها نمی دهند. این مساله یک بار دیگر این گزاره را تایید می کند که در جهان کنونی، صرفا باید به بنیان های قدرت ملی تکیه کرد و امید داشتن از نهادهای بین المللی چندان منطقی نیست و آن ها نمی توانند کاری را به پیش ببرند. در همین فضا، بسیاری از اقدامات همین نهادها که با مهندسی غربی‌ها علیه کشورمان هستند و منطقی نیستند هم چیزی جز غرض‌ورزی‌های سیاسی ارزیابی نمی شوند.

و مساله سوم اینکه برخی به این نکته اشاره می کنند که هیچ بعید نیست دولت آمریکا با این اقدام خود سعی داشته از مسوولیت جنایات و اقدامات ضدانسانی خود علیه دیگر ملت ها نظیر مردم کشورمان شانه خالی کند. این در حالی است که دولت‌ها و رسانه های جهان باید دولت آمریکا را به پاسخگویی وادار کنند و مانع از شکل گیری محاسبات غلط در ذهن دولتمردان آمریکایی شوند. به بیان ساده‌تر، باید به هر شکل ممکن آمریکا را به دلیل اقدامات ضدانسانی‌اش پاسخگو کرد.