، علیرضا زرین‌دست، مدیر فیلم‌برداری پیشکسوت سینمای ایران، با اشاره به جایگاه داریوش مهرجویی گفت: مهرجویی فیلم‌های بسیار خوب و ماندگاری را در تاریخ سینمای ایران کارگردانی کرده است.

میثم یزدی در ادامه بیان کرد: گفت‌وگومندی از جمله مباحث مورد نظر باختین، زبان‌شناس مشهور روس است. مفهوم چندصدایی از مفاهیم کلیدی اوست و در فیلم «میکس» تقابل و تعامل صدای سوژه‌ها دارای اهمیتی اساسی است. وی افزود: فیلم «میکس» دارای نوعی فضای برزخی و آستانه‌ای است و با رویکردی انتقادی به موضوع جشنواره‌های سینمایی در دهه هفتاد می‌پردازد.

شهاب‌الدین عادل، استاد گروه سینما و تئاتر دانشگاه هنر، با اشاره به جایگاه مهرجویی گفت: مهرجویی از بزرگان سینمای ایران است. وی افزود: فیلم‌های مهم زیادی با موضوع سینما ساخته شده‌اند؛ برای مثال «هشت و نیم» اثر فلینی، «سانست بلوار» اثر بیلی وایلدر، «سینما پارادیزو»، «ناصرالدین‌شاه آکتور سینما»، «دو فیلم با یک بلیت»، «آواز در باران» و فیلم «تحقیر» از آثار گدار.

عادل با اشاره به مطالعات مهرجویی در حوزه فلسفه و زیبایی‌شناسی گفت: فیلم «میکس» دارای روایت کلان نیست و با رویکرد ژان فرانسوا لیوتار، با تکثر روایت‌ها مواجه است. وی درباره مفهوم ناسینما افزود: سینما تنها بازنمایی واقعیت نیست و در «میکس» شاهد رخداد هستیم، چرا که پشت صحنه بیش از خط قصه، آشفته است. وی ادامه داد: ناسینما شکست از سامان‌دهی متعارف حرکت و مقاومت در برابر نظم روایی تصویر است.

وی درباره نظریه بینامتنیت با اشاره به باختین گفت: در فیلم «میکس» شاهد موضوع بینامتنیت هستیم و تکه‌هایی از فیلم‌های مهرجویی را به‌عنوان بینامتنیت می‌بینیم. وی همچنین به مناسبات تولید فیلم در دهه هفتاد و بحث قطع نگاتیو در فیلم اشاره کرد و گفت: گوی‌های فلزی در فیلم، موتیفی تکرارشونده و نمایانگر نوعی انشقاق در برابر انضباط هستند.

علیرضا زرین‌دست با اشاره به نقش عنصر تصادف در سینما گفت: بسیاری از موارد در سینما از عنصر تصادف نشأت می‌گیرد. وی افزود: سینمای ایران دارای محدودیت‌های اقتصادی است و گاهی محدودیت در تولید باعث می‌شود تغییر لوکیشن یا شرایط، منجر به نتیجه بهتری شود که این موضوع با مفهوم ناسینما قرابت دارد.

زرین‌دست با اشاره به ویژگی‌های مهرجویی افزود: مهرجویی فردی باهوش و آگاه بود و در فیلم‌های خود از بداههگویی بازیگران استفاده می‌کرد. وی در پایان گفت: ماندگار شدن در سینما سخت است و عوامل باید مدیریت درستی بر مشکلات خود داشته باشند.

میثم یزدی در پایان نشست به جمع‌بندی پرداخت و گفت: فیلم «میکس» در سه سطح درون گفتمانی (عوامل فنی)، سطح نهادی (رویدادها) و سطح مخاطب، به تقابل صداها می‌پردازد. وی همچنین به بحث کارناوالیسم و تیپ‌شدگی نقش‌ها در این فیلم اشاره کرد.