، به تازگی و در بحبوحه حضور میلیون ها عاشق در مراسم تشییع و بدرقه رهبر شهید ایران حضرت آیت الله سید علی خامنه ای، شاهد موضع گیری عجیبی از سوی دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا بوده ایم. در این راستا، ترامپ مدعی شده که اساسا فکر نمی کرده رهبر ایران تا این اندازه محبوب باشد و تصور می کند که شاید گریه ها در این مراسم برای رهبر کشورمان، تصنعی باشد! عجیب‌تر اینکه او تهدید کرده که می‌توانسته شمار زیادی از مقام های ارشد کشورمان را که در مراسم بدرقه رهبر شهید حضور داشته اند به شهادت برساند با این حال، به دلایل انساندوستانه چنین نکرده زیرا پس از آن آمریکا در مذاکره با ایران به مشکل می خورد!

این مواضع ترامپ در نوع خود ۳ رسوایی قابل تامل را برای وی نوید می دهند.

اول اینکه حضور میلیونی عاشقان رهبر معظم انقلاب اسلامی در مراسم تشییع و بدرقه ایشان، به یک رسوایی بزرگ برای دونالد ترامپ تبدیل شده است. اکنون بسیاری از افکار عمومی جهان و رسانه ها این سوال را مطرح می کنند که براستی چرا رئیس جمهور آمریکا باید علیه کشور و نظام سیاسی که رهبر آن تا این حد محبوب بوده، اعلام جنگ کند؟ چرا باید این ادعا را مطرح کند که به دنبال حمایت از مردم ایران در برابر نظام سیاسی این کشور است؟ همین محبوبیت رهبر انقلاب که نمودهای عینی خود را در مراسم تشییع ایشان به نمایش می گذارد، تا حد زیادی برای ترامپ و متحدانش دردسر شده و البته که خون رهبر شهید مایه قدرت ایران و ایرانی شده است.

نکته دوم اینکه عجیب نیست وقتی می بینیم رئیس جمهور آمریکا از حضور میلیون ها عاشق در مراسم بدرقه رهبر شهید اظهار تعجب می کند زیرا اساسا در جهان غرب، دولتمرد و سیاستمداری وجود ندارد که تا این اندازه محبوب باشد و در دل میلیون ها انسان نه فقط در کشورش بلکه در سایر کشورها و در میان دیگر ملت ها جا باز کرده باشد. در عین حال، وقتی حقیقت جلوی چشم افرادی نظیر ترامپ و دشمنان ایران قرار می گیرد، باید راهی بیابند تا آن را مخدوش کنند و آبروی رفته خود را به نحوی برگردانند. از این منظر نیز مراسم بدرقه رهبر شهید، برای ایران قدرت ساز است.

و نکته سوم اینکه ترامپ در حالی مسوولان عالی رتبه کشورمان که در مراسم بدرقه رهبر شهید حضور دارند را به ترور تهدید می کند که این حرکت نقض صریح مفاد تفاهمنامه مشترک ایران و آمریکا است. از این زاویه نیز بار دیگر همگان دیدند که آمریکا به هیچ وجه به آنچه می گوید یا متعهد می شود توجهی ندارد و احترام نمی گذارد و صرفا زبان زور است که دولتمردان آمریکایی را می تواند به سمت احترام به حقوق سایر ملت ها سوق دهد و هدایت کند.