، در مدت اندک اخیر که شاهد حصول تفاهمنامه میان ایران و آمریکا با محوریت توافق جهت خاتمه جنگ بوده ایم، دیدگاه های متنوعی در این رابطه مطرح شده و بسیاری سعی دارند ابعاد مختلف این رویداد را از چشم اندازهای گوناگون بررسی کنند. با این همه، ورای همه تحلیل و تفسیرها، تفاهمنامه مذکور که قرار است جمعه هفته جاری با حضور مقام های ارشد ایرانی و آمریکایی در سوئیس امضا شود، از ۳ منظر برای دونالد ترامپ، خسارت محض است.

اول اینکه این تفاهمنامه به طور مستقیم اعتبار ادراکی ترامپ در محیط بین المللی را تضعیف کرد. رئیس جمهور آمریکا همواره طوری رفتار می کرد که گویی رئیس جهان است و همگان باید از آنچه او می گوید، اطاعت کنند. با این همه، شکست های متعدد او در پیشبرد دستورکارهایش در پرونده ایران، سبب شده تا هم در داخل آمریکا و هم در محیط بین المللی، بسیاری ترامپ را بازنده جنگ افروزی علیه ایران ارزیابی کنند و به طرق آشکار و پنهان وی را مسخره و تحقیر کنند.

شکی نیست که اگر ترامپ می توانست جنگ علیه ایران را پیروز و نظام سیاسی کشورمان را ساقط کند، حتی بحث مذاکره را هم پیش نمی‌کشید. با این حال، چنین نکرد زیرا در میدان عمل این توانایی را در خود و کشورش ندید. قرار گرفتن این واقعیت جلوی چشم جهانیان، بار دیگر محدودیت های قدرت آمریکا را به نمایش گذاشت.

نکته دوم اینکه ترامپ با جنگ افروزی علیه ایران وضعیتی را سبب شد که بسیاری حتی فکرش را هم نمی‌کردند. مثلا بسیاری از صاحب نظران اقرار می کنند که ایران پس از جنگ اخیر، قوی تر از قبل وارد میدان شده و ظهور کرده است. یا بسیار می‌گویند که ایران علنا کنترل تنگه هرمز را به دست گرفته و هر چه که ترامپ بخواهد این واقعیت را لاپوشانی کند، ابعاد عینی‌تری از آن پیش چشم جهانیان قرار خواهد گرفت. جالب اینکه شبکه سی ان ان به تازگی در گزارشی مبسوط اعتراف کرده ایران زین پس هروقت بخواهد می تواند تنگه هرمز را مسدود کند و حتی نهادهای اطلاعاتی آمریکا هم افشا کرده اند که این مساله اهرمی قوی تر از تسلیحات اتمی را در اختیار تهران قرار داده است. همینکه ترامپ با سوتدبیر خود، این اهرم را به ایران عطا کرد، یک شکست بزرگ برای وی از منظر تحلیلگران و دولت های مختلف جهان است.

و مساله سوم اینکه ترامپ پس از چند ماه تنش زایی و جنگ افروی علیه ایران عملا در نقطه هیچ ایستاده است. او افتخارِ باز کردن تنگه ای را می کند که پیش از جنگ باز بود. در مورد توان هسته ای و موشکی و پهپادی و نفوذ منطقه ای ایران هم به هیچ دستاوردی نرسیده است. این موضوع نیز مایه شرمساری ترامپ است. عجیب نیست اگر در ماه های آتی حتی هم حزبی‌های وی کرسی های زیادی را در کنگره آمریکا در نتیجه انتخابات میاندوره ای کنگره به دلیل ماجراجویی وی علیه ایران از دست بدهند. موضوعی که سبب خواهد شد تا حتی متحدان ترامپ هم به تدریج از وی فاصله بگیرند.