حادثه، جوابیه، فراموشی؛ این چرخه تلخ در درمان ایلام تا کی ادامه دارد؟
دو حادثه تلخ در فاصلهای کوتاه، بازهم کمبودهای حوزه درمان ایلام را به صدر مطالبات عمومی بازگرداند، در حالی که دانشگاه علوم پزشکی طبق معمول از تشکیل کمیتهبررسی و روند قانونی سخن گفت، افکار عمومی این پرسش را مطرح میکند که چرا پاسخ این حوادث، تنها «جوابیه» است و اقدامی برا رفع مشکلات انجام نمیشود.
، هر بار که حادثهای تلخ در یکی از بیمارستانهای ایلام رخ میدهد، سناریو تقریباً یکسان است؛ خانوادهای عزادار میشود، رسانهها مطالبهگری میکنند، افکار عمومی نگران میشود و در نهایت دانشگاه علوم پزشکی ایلام با انتشار جوابیه اعلام میکند که «موضوع در دست بررسی است» و «تا اعلام نظر مراجع قانونی نباید قضاوت کرد.»
اما سؤال اینجاست، این روند قرار است تا کی تکرار شود؟
در فاصلهای کوتاه، دو حادثه تلخ، افکار عمومی استان را جریحهدار کرده ایت، نوجوان ۱۴ ساله دهلرانی که در شرایط بحرانی به بیمارستان منتقل شد و همزمان نبود متخصص بیهوشی به یکی از مهمترین محورهای انتقادها تبدیل شد و مادر جوانی که برای تولد فرزندش راهی بیمارستان شد اما خانوادهاش به جای جشن تولد، مراسم عزاداری برگزار کردند.
دانشگاه علوم پزشکی در هر دو پرونده از بررسی کارشناسی، کمیتههای تخصصی و طی شدن روند قانونی سخن گفته، موضوعی که بدیهی و لازم است.
اما مردم سؤال دیگری دارند، چرا همیشه بعد از وقوع حادثه، همه چیز به کمیتههای بررسی ختم میشود و خبری از رفع مشکلات و کمبودها نیست؟!
اگر کمبود متخصص بیهوشی یک مشکل کشوری است، آیا مردم دهلران باید بهای این کمبود را با اضطراب و نگرانی بپردازند؟ اگر بیمارستانهای استان با کمبود نیرو، امکانات یا پزشک مواجهاند، چرا پیش از وقوع بحران برای آن چارهاندیشی نشده است؟ مدیریت یعنی پیشگیری از بحران، نه توضیح دادن پس از بحران!
پاسخهای روابط عمومی، هرچقدر هم دقیق و مستند باشند، جای خالی پزشک متخصص را پر نمیکنند، مشکلات حوزه درمان را رفع نمیکند و اعتماد از دسترفته مردم را باز نمیگردانند.
واقعیت این است که این دو حادثه، نخستین نیستند و اگر روند موجود ادامه پیدا کند، احتمالاً آخرین هم نخواهند بود.
سالهاست مردم شهرستانهای مختلف استان از کمبود پزشک متخصص، دشواری دسترسی به خدمات درمانی، اعزامهای مکرر به مرکز استان و کمبود امکانات گلایه دارند و این هشدارها بارها از سوی رسانهها، مسئولان محلی و حتی خود کادر درمان مطرح شده است.
دانشگاه علوم پزشکی نباید تصور کند که با انتشار جوابیه، مسئولیت اجتماعی خود را به پایان رسانده است.
مردم از این مجموعه انتظار دارند به همان اندازه که برای تنظیم اطلاعیهها وقت میگذارد، برای جذب پزشکان متخصص، تقویت بیمارستان شهرستانها و رفع کمبودها و... نیز برنامهای روشن و قابل ارزیابی ارائه کند.
افکار عمومی، امروز بیش از توضیح، نتیجه میخواهد، مردم میخواهند بدانند چه اقدامی انجام شده تا خانواده دیگری داغدار نشود، چه تضمینی وجود دارد که فردا در دهلران، مهران، آبدانان، درهشهر و... حوادث مشابه تکرار نشود؟
سکوت مشکلات را حل نمیکند و جوابیه نیز درمان درد مردم نیست، اگر ضعفی وجود دارد باید اصلاح شود، اگر کمبودی هست باید جبران شود و اگر مدیریتی نتوانسته از عهده مسئولیت خود برآید، باید پاسخگوی عملکرد خود باشد.
سلامت مردم، میدان رفع تکلیف اداری نیست، جان انسانها آنقدر ارزشمند است که حوادث اینچنینی باید به نقطه آغاز یک اصلاح جدی تبدیل شود.
امروز مطالبه مردم ایلام روشن است، به جای انتشار جوابیههای تکراری، برنامهای شفاف برای جلوگیری از تکرار این حوادث ارائه کنید، زیرا اعتماد عمومی نه با وعده که با اقدام بازمیگردد.
ارسال نظر