، مجمع عمومی سازمان ملل متحد سرانجام در نشست روز چهارشنبه به وقت محلی، پنج عضو جدید غیر دائم شورای امنیت را برای دوره دو ساله از اول ژانویه ۲۰۲۷ انتخاب کرد؛ انتخابی که در آن قرقیزستان پس از چهار دور رأی‌گیری موفق شد کرسی گروه آسیا ـ اقیانوسیه را به دست آورد.

 در دور نخست رأی‌گیری کشورهای اتریش، پرتغال، زامبیا و ترینیداد و توباگو توانستند آرای لازم را کسب کرده و به عنوان اعضای غیردائم شورای امنیت برای دوره آینده انتخاب شوند.

با این حال در گروه آسیا رقابت میان قرقیزستان و فیلیپین به دلیل کسب نکردن حد نصاب لازم در دور اول ادامه یافت و رأی‌گیری چندین بار تکرار شد. در دور نخست، قرقیزستان ۱۰۵ رأی و فیلیپین ۸۵ رأی به دست آوردند که کمتر از حد نصاب دو سوم آرای مجمع عمومی بود.

در دور دوم رأی‌گیری نیز از مجموع ۱۹۱ رأی مأخوذه، قرقیزستان ۱۱۰ رأی و فیلیپین ۸۱ رأی کسب کردند و هیچ‌یک موفق به کسب حداقل ۱۲۸ رأی لازم نشدند. در دور سوم نیز قرقیزستان ۱۲۳ رأی و فیلیپین ۶۸ رأی به دست آوردند و انتخابات به دور چهارم کشیده شد.

در نهایت در دور چهارم رأی‌گیری، قرقیزستان توانست با کسب ۱۴۲ رأی در برابر ۴۹ رأی فیلیپین، حد نصاب لازم را به دست آورد و به عنوان عضو غیردائم شورای امنیت سازمان ملل انتخاب شود. این کشور قرار است جایگزین پاکستان در این شورا شود.

انتخابات پنج عضو غیردائم شورای امنیت بر اساس توزیع جغرافیایی انجام شد؛ به‌طوری که یک کرسی به گروه آسیا ـ اقیانوسیه، یک کرسی به آفریقا، یک کرسی به آمریکای لاتین و کارائیب و دو کرسی به اروپا اختصاص داشت. در این میان، رقابت اصلی در گروه‌های آسیا و اروپا شکل گرفت.

در گروه اروپا، سه کشور آلمان، اتریش و پرتغال برای دو کرسی رقابت کردند که در نهایت پرتغال با ۱۳۴ رأی و اتریش با ۱۳۱ رأی موفق به کسب کرسی شدند و آلمان با ۱۰۴ رأی از راه‌یابی به شورای امنیت بازماند. این دو کشور جایگزین یونان و دانمارک خواهند شد.

در گروه آفریقا نیز زامبیا که تنها نامزد این منطقه برای جایگزینی سومالی بود، با کسب ۱۸۲ رأی به عضویت شورا درآمد. در منطقه آمریکای لاتین و کارائیب نیز ترینیداد و توباگو با کسب ۱۸۱ رأی جایگزین پاناما شد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد، ۱۵ عضو دارد که پنج کشور آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا و فرانسه اعضای دائم آن هستند و از حق وتو برخوردارند. ده عضو دیگر این شورا به عنوان اعضای غیردائم برای دوره‌های دو ساله از سوی مجمع عمومی سازمان ملل و بر اساس توزیع جغرافیایی انتخاب می‌شوند و هر سال پنج کشور جدید به این جمع افزوده می‌شود.