به نقل از فارن پالسی، تحلیلگران بازار انرژی معتقدند پیامدهای جنگ میان آمریکا و ایران بسیار فراتر از میدان نبرد خواهد بود و آثار آن بر بازارهای جهانی نفت، گاز طبیعی و سایر کالاهای راهبردی همچون هلیوم و کودهای شیمیایی برای مدت طولانی باقی خواهد ماند.

حتی اگر واشنگتن و تهران به توافقی پایدار دست پیدا کنند، سه عامل اصلی یعنی کاهش جریان صادرات، افت ذخایر و آسیب به ظرفیت تولید انرژی موجب خواهند شد که بازارهای جهانی تا ماه‌ها با کمبود عرضه مواجه باشند.

بر این اساس، انتظار می‌رود قیمت نفت و گاز در طول تابستان همچنان روندی صعودی داشته باشد؛ برخلاف پیش‌بینی دولت دونالد ترامپ که امیدوار است توافق با ایران به کاهش سریع قیمت‌ها منجر شود. مدیرعامل شرکت نفتی شورون نیز هشدار داده است که کاهش ظرفیت مازاد در نظام انرژی جهان، در فصل اوج سفرهای تابستانی به افزایش بیشتر قیمت‌ها خواهد انجامید.

در همین حال، بسیاری از معامله‌گران نفت همچنان با خوش‌بینی به امکان توافق میان آمریکا و ایران، قیمت‌های جهانی نفت خام را پایین نگه داشته‌اند. اما کارشناسان صنعت انرژی این خوش‌بینی را زودهنگام می‌دانند.

«متیو رید» معاون موسسه مشاوره انرژی «فارن ریپورتس»، می‌گوید بازگشایی کامل تنگه هرمز حتی در بهترین شرایط نیز چندین ماه زمان خواهد برد. به گفته او، یک توافق موقت شاید بتواند جریان محدود صادرات را افزایش دهد، اما تا آن زمان جهان ناچار خواهد بود به مصرف ذخایر رو به کاهش خود ادامه دهد؛ روندی که در نهایت به افزایش بیشتر قیمت‌ها منجر خواهد شد.

یکی از چالش‌های اصلی این است که آیا ایران پس از جنگ نیز نوعی کنترل بر عبور و مرور کشتی‌ها در تنگه هرمز حفظ خواهد کرد یا نه. تهران در طول درگیری‌ها با اعمال عوارض، تعیین مسیرهای عبور و هدایت برخی کشتی‌ها، کنترل قابل توجهی بر این گذرگاه راهبردی اعمال کرده بود.

اگرچه آمریکا خواهان بازگشت کامل تنگه هرمز به وضعیت آزاد پیشین است، بسیاری از کارشناسان معتقدند ایران پس از تجربه جنگ، به آسانی از مهم‌ترین ابزار فشار خود چشم‌پوشی نخواهد کرد. در نتیجه، احتمال دارد نظامی چندسطحی برای عبور کشتی‌ها شکل بگیرد که شامل عوارض، هزینه‌های اضافی یا برخورد متفاوت با شناورهای مختلف باشد.

موسسه مطالعات انرژی آکسفورد هشدار داده است که چنین ساختاری می‌تواند نوسانات تجارت جهانی و در نتیجه بی‌ثباتی بازار نفت را به شکل چشمگیری افزایش دهد.

از سوی دیگر، مدیر شرکت ملی نفت امارات نیز اعلام کرده است که بازگشت کامل ترافیک دریایی تنگه هرمز به سطح پیش از جنگ، یعنی بیش از ۱۰۰ کشتی در روز، احتمالا تا اوایل سال ۲۰۲۷ امکان‌پذیر نخواهد بود.

علاوه بر مسائل سیاسی، خطرات فیزیکی همچون مین‌های دریایی و زمان بر بودن پاکسازی آنها پابرجاست...این شرایط موجب افزایش هزینه‌های بیمه دریایی، رشد نرخ حمل‌ونقل و احتیاط بیشتر شرکت‌های کشتیرانی شده است. به گفته رید، شرکت‌های حمل‌ونقل تنها زمانی به مسیر هرمز بازخواهند گشت که اطمینان پیدا کنند این آبراه برای مدت طولانی باز و امن خواهد ماند؛ موضوعی که حتی با یک توافق موقت نیز تضمین‌شده نیست.