، آخرین داده‌های آماری از وضعیت منابع آبی پایتخت نشان‌دهنده تداوم شرایط دشوار و کاهش قابل‌توجه ذخایر در مخازن سدهای پنج‌گانه است. بر اساس ارزیابی‌های فنی، تأمین آب شرب تهران در یک دوره سالانه متعادل نیازمند وجود ۸۰۰ میلیون مترمکعب آب در پشت سدهاست، اما کاهش شدید بارندگی‌ها باعث شده تا سال آبی جاری با ذخیره‌ای تنها در حدود ۲۵۰ میلیون مترمکعب آغاز شود. این افت محسوس در حالی رخ می‌دهد که استان تهران با کاهش ۳۰ درصدی بارش‌ها نسبت به میانگین بلندمدت روبرو بوده و توزیع نامتوازن نزولات آسمانی در حوضه‌های آبریز منتهی به تهران، قم و البرز، وضعیت سدها را در حالت ناپایدار قرار داده است.

طبق گزارش‌های رسمی تا ابتدای خردادماه، سد ماملو با موجودی تنها ۳۹ میلیون مترمکعب، کمترین میزان آب را در میان سدهای تهران دارد و میزان پرشدگی آن به رقم نگران‌کننده ۱۶ درصد رسیده است. وضعیت در سد لار نیز بحرانی گزارش شده، به طوری که ذخیره ۷۳ میلیون مترمکعبی آن تنها معادل ۸ درصد از کل ظرفیت مخزن است که نسبت به بازه زمانی مشابه در سال قبل، ۱۰ درصد کاهش نشان می‌دهد. در مقابل، سد طالقان با ذخیره ۲۰۰ میلیون مترمکعبی و ۴۸ درصد پرشدگی، اگرچه نسبت به سایر سدها وضعیت پایدارتری دارد، اما همچنان با افت ۱۳ درصدی حجم نسبت به سال گذشته مواجه است که نشان‌دهنده فشار خشکسالی بر بزرگترین منبع تأمین‌کننده آب منطقه است.

در بخش شرقی و غربی پایتخت، سدهای لتیان و امیرکبیر آمارهای متفاوتی را ثبت کرده‌اند. سد لتیان با موجودی ۶۷ میلیون مترمکعب، به پرشدگی ۸۹ درصدی رسیده که رشد ۳۲ درصدی نسبت به سال گذشته را نشان می‌دهد. سد امیرکبیر نیز با ۱۱۸ میلیون مترمکعب ذخیره، حدود ۶۶ درصد ظرفیت خود را پر کرده است که نسبت به سال قبل بهبود ۶۰ درصدی را تجربه می‌کند. با این وجود، به دلیل وزن بالای سدهایی همچون لار و طالقان در شبکه توزیع، این بهبودهای موضعی نمی‌تواند کسری کلان منابع آبی را جبران کند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که میانگین ذخیره ۵۰۰ میلیون مترمکعبی در سال‌های خشکسالی گذشته نیز اکنون در دسترس نیست و پایتخت با چالشی جدی در مدیریت مصرف و توازن میان منابع و مصارف آبی روبرو است.