، نشست رونمایی از ترجمه فارسی کتاب «بر لبه تنهایی» به قلم دکتر ولی نصر، فرصتی برای علی‌اکبر صالحی، رئیس پیشین سازمان انرژی اتمی فراهم کرد تا به کالبدشکافی دقیق راهبرد امنیت ملی ایران و نقد نگاه غرب به جمهوری اسلامی بپردازد.

صالحی با اشاره به اینکه ایران به مثابه «کلید طلایی» و لنگرگاه ثبات در خاورمیانه عمل می‌کند، تأکید کرد که درک دقیق سیاست خارجی ایران بدون شناخت ماهیت انقلابی و تمدنی آن ناممکن است.

وی با نقد دیدگاه‌های هنری کسینجر و نویسندگان غربی که رفتار ایران را صرفاً برخاسته از لجاجت یا ایدئولوژی صلب می‌بینند، خاطرنشان کرد که میان «دین‌باوری اسلامی» به عنوان امری قدسی و منعطف با «ایدئولوژی» به عنوان یک برساخت بشری تمامیت‌خواه، تفاوتی بنیادین وجود دارد و تکیه ایران بر آرمان‌های اسلامی فراتر از محاسبات محض ژئوپلتیک است.

وزیر خارجه پیشین ایران با نگاهی آسیب‌شناسانه به وضعیت فعلی کشور، به صراحت از در درون‌گرایی و انزوای حاکم بر روابط خارجی انتقاد کرد.

به باور وی، تکلیف روابط بین‌الملل ایران در حال حاضر روشن نیست و بسیاری از گره‌های کنونی ناشی از همین ابهام راهبردی است.

او ابراز امیدواری کرد که تحولات شگرف دو سه سال اخیر و پایداری مردم در برابر تهدیدات نظامی، زمینه‌ساز اصلاح روابط بین‌الملل، خروج از هاله انزوا و بسط تکثرگرایی در فضای داخلی کشور شود.

صالحی معتقد است که ایران علیرغم محدودیت‌های اقتصادی، در صورت عبور موفقیت‌آمیز از بحران‌های اخیر، جایگاه خود را به عنوان یک قدرت جهانی تثبیت خواهد کرد؛ قدرتی که بیش از تجهیزات نظامی، بر ریشه‌های عمیق فرهنگی و هویتی تکیه دارد.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی در بخش دیگری از سخنان خود، به نقد محتوایی ادعاهای مطرح شده در کتاب ولی نصر پرداخت و برخی روایات آن در خصوص مذاکرات هسته‌ای و نقش باراک اوباما را خلاف واقع دانست.

وی با رد این فرضیه که اوباما با جایگاه خاص خود رهبری ایران را به مذاکره مجاب کرده، تأکید کرد که به عنوان فردی که در بطن وقایع حضور داشته، مستندات و نامه‌ها روایت متفاوتی را بازگو می‌کنند.

همچنین ادعای کنار گذاشتن راکتور آب سنگین اراک در برجام را نیز نادرست خواند. صالحی در پایان خاطرنشان کرد که اگرچه آرمان‌های انقلاب از ابتدا درست ترسیم شده بود، اما بزرگ‌ترین نقص در دهه‌های گذشته، عدم تبیین شیوه‌های دقیق و علمی برای رسیدن به آن اهداف در مسیر حکمرانی بوده است که باید با درس گرفتن از تاریخ، اصلاح شود.