تغییر بزرگ در اسکار، پایان قانون «یک فیلم برای هر کشور»
آکادمی علوم و هنرهای سینمایی با اعلام قوانین جدید، یکی از قدیمی‌ترین قواعد اسکار را کنار گذاشت؛ از این پس فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان بدون الزام معرفی از سوی کشورها نیز می‌توانند در رقابت بهترین فیلم بین‌المللی حضور داشته باشند.
، آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسکار با اعلام مجموعه‌ای از قوانین جدید، یکی از مهمترین قواعد شاخه بهترین فیلم بین‌المللی را تغییر داد؛ بر اساس این تصمیم، الزام معرفی فیلم از سوی کشورها حذف شده و مسیرهای تازه‌ای برای ورود آثار غیرانگلیسی‌زبان به این رقابت ایجاد شده است.
در سال‌های گذشته، هر کشور تنها می‌توانست یک فیلم را از طریق نهادهای رسمی یا کمیته‌های منتخب به آکادمی معرفی کند. این روند اگرچه چارچوب مشخصی برای انتخاب آثار ایجاد می‌کرد، اما همواره با انتقادهایی روبه‌رو بود؛ زیرا در برخی موارد انتخاب‌ها تحت تأثیر ملاحظات سیاسی، فرهنگی یا سلیقه‌های محدود قرار می‌گرفت و آثار مهمی از حضور در رقابت اسکار بازمی‌ماندند.
یکی از نمونه‌های بحث‌برانگیز در این زمینه مربوط به فیلم «آناتومی یک سقوط» در سال ۲۰۲۳ است. این فیلم با وجود کسب نخل طلای جشنواره کن، به‌عنوان نماینده فرانسه برای اسکار معرفی نشد؛ تصمیمی که انتقادات زیادی در جامعه سینمایی فرانسه به همراه داشت. این فیلم در نهایت توانست در پنج شاخه اسکار نامزد شود و جایزه بهترین فیلمنامه اصلی را نیز کسب کند، اما به دلیل معرفی نشدن از سوی فرانسه، امکان رقابت در شاخه بهترین فیلم بین‌المللی را از دست داد.
طبق قوانین جدید، فیلم‌های غیرانگلیسی‌زبان می‌توانند از طریق موفقیت در جشنواره‌های معتبر جهانی نیز واجد شرایط حضور در رقابت اسکار شوند. جشنواره‌هایی مانند کن، برلین، ونیز، ساندنس، تورنتو و بوسان اکنون به‌عنوان مسیرهای جدید برای ورود آثار به این شاخه شناخته می‌شوند و کسب جایزه اصلی در این رویدادها می‌تواند راهی برای قرار گرفتن در مسیر رقابت اسکار بین‌المللی باشد.
این تغییر از یک سو می‌تواند تنوع آثار حاضر در رقابت را افزایش دهد. فیلم‌هایی که پیش‌تر به دلیل محدودیت‌های داخلی یا انتخاب نشدن از سوی نهادهای رسمی فرصت حضور نداشتند، اکنون می‌توانند بر اساس موفقیت هنری خود در سطح بین‌المللی دیده شوند. در نتیجه، احتمال حضور آثار مستقل، تجربی و حتی جنجالی در این شاخه بیشتر خواهد شد.
از سوی دیگر، حذف محدودیت «یک فیلم برای هر کشور» رقابت را فشرده‌تر می‌کند؛ زیرا تعداد آثار واجد شرایط افزایش می‌یابد و مسیر رسیدن به فهرست نهایی دشوارتر می‌شود. در چنین شرایطی، نقش جشنواره‌های بین‌المللی و بازخوردهای جهانی در تعیین سرنوشت فیلم‌ها اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.
در قوانین جدید همچنین نحوه نسبت دادن جایزه اسکار بین‌المللی تغییر کرده است. بر این اساس، از این پس فیلم به‌عنوان برنده اصلی شناخته می‌شود، نه کشور. این تغییر نشان‌دهنده فاصله گرفتن از رویکرد ملی‌محور و حرکت به سمت ارزیابی آثار بر اساس ارزش‌های هنری و خلاقانه است.
ارسال نظر