، کریستوفر نولان، کارگردان مطرح سینمای آمریکا، یکی از مهم‌ترین آثار دهه‌های اخیر خود را با الهام از انیمه نام‌آشنای «پاپریکا» ساخته ساتوشی کن خلق کرده است؛ اثری علمی–تخیلی و روان‌شناختی که به‌واسطه ایده ورود به رؤیاها و ذهن انسان، مورد توجه گسترده فیلمسازان قرار گرفت.

داستان «پاپریکا» حول دستگاهی شکل می‌گیرد که امکان نفوذ به افکار و رؤیاهای بیماران را فراهم می‌کند. ربوده شدن این دستگاه توسط افراد سودجو، جهان داستان را به سمت آشوب می‌برد و تنها شخصیت زن داستان، پاپریکا، توانایی جلوگیری از گسترش این بحران ذهنی و کابوس‌وار را دارد. این روایت پیچیده و ساختار بصری خلاقانه، بعدها الهام‌بخش نولان در ساخت فیلم «تلقین» شد؛ موضوعی که با توجه به شباهت‌های روایی و تصویری میان دو اثر، بارها مورد اشاره منتقدان قرار گرفته است.

این انیمه بر اساس رمانی از یاسوتاکا تسوتسویی در سال ۱۹۹۳ ساخته شده و چهارمین و آخرین فیلم بلند ساتوشی کن پیش از درگذشت او در سال ۲۰۱۰ محسوب می‌شود. «پاپریکا» نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و برای دریافت شیر طلایی رقابت کرد. این فیلم پس از اکران در ژاپن در سال ۲۰۰۶ با بازخوردهای مثبت گسترده روبه‌رو شد و در رویدادهای سینمایی متعددی از جمله جشنواره نیویورک، جشنواره بین‌المللی توکیو، فانتاسپورتو و چندین جشنواره معتبر دیگر نمایش داده شد.

نسخه سینمایی انیمه «پاپریکا» با مدت‌زمان ۹۰ دقیقه، ساعت ۱۸ پنجشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران اکران می‌شود؛ فرصتی دوباره برای علاقه‌مندان سینما و انیمه تا این اثر تأثیرگذار را روی پرده تماشا کنند.