،دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا از همان نخستین روزهای پس از حمله به ایران و آغاز جنگ رمضان، مدام به گروهک های تجزیه طلب اشاره می کرد و تأکید داشت که مایل است آن ها به ایران حمله کنند. 

با این همه، این مسأله رخ نداد و برای بسیاری این سوال را ایجاد کرد که براستی چرا این گروهک ها که عمدتا در مناطق شمالی عراق و اقلیم کردستان این کشور حضور داشتند حاضر نشدند وارد جنگی تمام عیار علیه ایران شوند؟ به نظر می رسد در پاسخ به این پرسش باید دو نکته مهم را مد نظر داشت. 

اول اینکه این گروهک ها خوب می دانند که مشت آهنین ایران می تواند آنها   را به عصر ماقبل حجر برگرداند. مقام های ارشد سیاسی و نظامی ایران نیز در خلال جنگ رمضان هشدارهای صریحی را به تجربه طلبان دادند و تاکید کردند که هرگونه اقدام آنها  علیه کشورمان با تبعات مهلکی برایشان همراه خواهد بود. 

از این رو، قدرت نظامی و امنیتی ایران و اشراف اطلاعاتی کشورمان بر تحرکات این گروهک ها مانع از این شد که آن ها بتوانند کاری را علیه ایران انجام دهند. همین حالا نیز علی رغم آتش بس ظاهری میان ایران و آمریکا شاهدیم که ایران حملات پهپادی پی در پی خود به مواضع تجزیه طلبان در خاک عراق را بر قدرت ادامه می دهد و به آن ها تلفات و خسارات تحمیل می کند. 

نکته دوم اینکه گروهک های ضدانقلاب به خوبی فهمیده اند که دولت آمریکا صرفا از آنها  به عنوان اهرم استفاده می کند و هر زمان وقتش برسد مثل یک دستمال کثیف دورشان می اندازد. از این رو، تحلیل آن ها در مورد ماجراجویی علیه ایران نیز این بود که نباید کل موجودیت خود را روی حرف های ترامپ قمار کنند و به ایران حمله کنند. اقدامی که با واکنش شدید ایران رو به رو خواهد شد و می تواند شرایط اسفباری را برای آن ها به بار آورد. از این رو، عدم اعتماد به وعده های ترامپ نیز در انفعال آنها  و شکستشان در برابر کشورمان بسیار موثر بوده است.