، تنها اندکی پس از شکست مذاکرات اسلام آباد میان ایران و آمریکا که به دلیل زیاده خواهی های رییس جمهور آمریکا و تیم مذاکراتی این کشور رخ داد شاهد یک تحول جدید بوده ایم. ماجرا از این قرار است که دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا در موضع گیری از اراده خود جهت محاصره دریایی ایران خبر داده و تاکید نموده که اجازه نمی دهد ایران به راحتی اقدام به صادرات نفت خود کند و از تنگه هرمز استفاده کند. با این حال٬ این موضع گیری رییس جمهور آمریکا به دو دلیل عمده بیش از آنکه به ایران ضربه بزند حامل خسارت برای آمریکا و متحدانش است. 

اول اینکه تنگه هرمز یک آبراه مهم و راهبردی و حیاتی برای آمریکا و متحدان منطقه ای آن است. کافی است توجه داشته باشیم که اختلال در رفت و آمد در تنگه هرمز در قریب به دو ماه اخیر سبب شده تا قیمت حامل های انرژی در آمریکا به نحو تصاعدی بالا برود و البته که اقتصادهای عربی منطقه هم متحمل خسارت های بزرگی شده اند. 

حال در این شرایط تهدید ترامپ به محاصره دریایی ایران می تواند وضعیت را برای آمریکا و متحدانش بدتر از قبل کند. نباید از یاد برد که تنگه هرمز تنها محلی که ایران از آن تجارت می کند نیست و به دلیل وسعت جغرافیایی کشورمان٬ ایران می تواند براحتی از دیگر مناطق نیز عبور و مرور و تجارت داشته باشد. از این رو خسارت ادعای ترامپ برای خود آمریکا و متحدانش به مراتب بیشتر از ایران است. 

نکته دوم اینکه هرچه ترامپ بر شدت ادعاهای خود علیه ایران با محوریت تنگه هرمز می افزاید این مسأله سبب می شود تا التهابات در بازارهای انرژی و مالی اوج گیری قابل توجهی داشته باشد و شاهد فوران قیمتی در این بازارها باشیم. از این رو٬ اگر ترامپ به سمت طرح ادعایی خود حرکت کند این مسأله می تواند محرکی برای شوک های جدی تر در بازارهای انرژی و مالی باشد. موضوعی که باز هم اصلی ترین بازندگان آن آمریکا و متحدانش هستند. درست به همین دلیل است که ترامپ در مسیری در رابطه با ایران گام گذاشته که هر لحظه تداوم آن حامل خسارت های جدی برای وی و متحدان آمریکا است.