، شب گذشته در میدان انقلاب، فضایی جدیدی ایجاد شد. فضایی که نه تنها از صدای تکبیر و الله اکبر پر بود، بلکه احساسات عمیقی از اعتقاد، ایمان و اتحاد ملی در هوا می‌چرخید.

 یک بیسیمچی با سادگی و عشق، یک اجرا تئاتری به وجود آورد که نه تنها چشمان مردم را جذب کرد، بلکه قلوبشان را هم لرزاند. 

این فرد، با هیچ تجهیزاتی، فقط با یک بیسیم یادگاری از زمان هشت سال دفاع مقدس و یک قلب پر از ایمان، روی صحنه رفت.

 یک تئاتر مردمی، یک نمایشی از اعتقاد. در ادامه این اجرا، با یادآوری شهدای بزرگ، مثل فرمانده امیر موسوی، سردار قاسم سلیمانی، و رهبر شهید، فضایی احساسی ایجاد شد.

 مردم  هر نوایی که سر‌میدادند، یک سرود از مقاومت بود و از صمیم قلب میخواستند به این فرماندهان و رهبران بزرگ بگوید: "ما هنوز ایستاده‌ایم، ما هنوز با شما هستیم."

 در بخشی دیگر،این بیسیمچی وقایع کنونی را به کربلا گره زد. با یادآوری سید علی خامنه‌ای رهبر شهید انقلاب، فضایی احساسی‌تر ایجاد شد. مردم با شنیدن نام ایشان این ندا را سردادند «سید علی بیا برگرد به  خیمه‌ ای علمدارم» 

در این تئاتر  بیسیمچی با خواندن مدح، دل‌های مردم را لرزاند.

 «دامن کشان رفتی، دلم زیر و رو شد»، این جمله نه تنها یک شعر بود، بلکه یک احساس عمیق از ایمان و انس با رهبر شهید بود.

 مردم با گریه و تکبیر، به این مدح پاسخ دادند. گریه‌هایی که از قلب بود، تکبیرهایی که از دهان بود، اما هر دو از یک منبع ایمان ناب بیرون می‌آمدند.

 این اجرا، یک پیام بزرگ بود. پیامی از اتحاد، ایمان و مقاومت. یک پیامی که می‌گفت: ما هنوز ایستاده‌ایم، ما هنوز با رهبر هستیم، ما هنوز با فرماندهان شهیدمان هستیم. ما هنوز با کشورمان هستیم. در این شب، میدان انقلاب نه یک میدان بود، بلکه یک مسجد بزرگ بود. 

 این تئاتر، یک نمایشی از اعتقاد بود. یک نمایشی که نشان داد که مردم ایران، نه تنها با زبان، بلکه با قلب، با اعتقاد، با ایمان، با مقاومت، با هم هستند. و این هم همان چیزی است که می‌تواند ما را در این جنگ، پیروز کند.

بهرام شهبازی، هنرمند تئاتر و ملقب به "بیسیمچی"، در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج، در خصوص اجرای تئاتری که  در میدان انقلاب برگزار شد، گفت: هر کسی باشی وقتی این جمعیت و دلدادگی مردم را می‌بیند، از خود بی‌خود می‌شود. دم مردممان محبت و معرفتشان گرم است.

وی ادامه داد: این بیسیم لشکر ۱۰ سیدالشهداست. یکی از افتخارات من این است که لقب "بیسیمچی" را از آقای شهیدم گرفتم. و به یاری خدا، امشب این بیسیم روشن شد و صدای یاحسین را به کل تهران مخابره کرد.