، در روزهای اخیر شاهد تشدید فشارهای خارجی علیه کشورمان به ویژه در حوزه اقصادی بوده ایم. دستور کاری که هدف اصلی آن وادار کردن ایران به تسلیم و قرار گرفتن این کشور در ریل و مسیری مطلوب قدرت های غربی و به طور خاص آمریکا بوده است. در این چهارچوب، آمریکا از یک سو سعی داشته تا با پیشنهادات جذاب، مشتریان نفتی ایران در بخش های مختلف جهان را به سمت خود جلب کند و در عین حال، در عرصه منطقه ای نیز بر آن بوده تا تا تجارت دریایی ایران و کانال های ورود ارز به این کشور را مختل سازد.

با این همه، مقام های ارشد ایرانی به صراحت اعلام کرده اند که تسلیم فشارهای آمریکا و کلیت دولت های غربی نخواهند شد و با تمام قوا در بربر آن ها خواند ایستاد. با این همه، به نظر می رسد در شرایط کنونی، اقتصاد ایران دست کم باید دو الزام راهبردی را در اولویت خود قرار دهد.

اول اینکه در وضعیت فعلی، بایستی تلاش های فراوانی برای آگاه شدن مردم از شرایط موجود انجام داد. در حقیقت، باید این امکان برای مردم فراهم شود تا آن ها به خوبی بدانند که کشور در چه وضعیتی قرار دارد. کشور متعلق به مردم است و وقتی مردم از سیل خصومت‌ورزی ها علیه ایران آگاه باشند و شرایط را به خوبی بدانند، خود می توانند به یک ضلع مهم قدرت‌ساز برای ایران تبدیل شوند و جلوی طیف متنوعی از توطئه های دشمنان گرفته می شود.

سالهاست که بسیاری از تئوریسین های اقتصادی تاکید داشته و دارند که در عرصه حکمرانی اقتصادی، مردم باید حضوری فعال داشته باشند و خود یک ضلع حکمرانی را تشکیل دهند. دستورکاری که تاکنون آنطور که باید و شاید محقق نشده است. حال باید به سمت این مسیر حرکت کرد و مردم را صرفا گروهی اطاعت‌پذیر ندید. تردیدی نیست که اگر این موضوع محقق شود، برای ایران کاملا قدرت‌ساز خواهد بود.

نکته دوم اینکه متناسب با شرایط فعلی، در حوزه اقتصادی نیز شبیه به حوزه های نظامی و امنیتی در کشورمان، باید سازوکارها و اراده جدی شکل بگیرد. در واقع، عرصه اقتصادی ایران باید به مثابه حوزه‌ای راهبردی در نظر گرفته شود و حتی توان امنیتی کشور در خدمت این بخش قرار گیرد و از این رهگذر، منافع ملی ایران تامین شود. باید به طیف دشمنان و رقبای ایران این پیام اسال شود که هرگونه اقدام آن ها علیه ثبات اقتصادی ایران، بی‌جواب نخواهد ماند و آن ها قطعا از ایران جواب خواهند گرفت. به بیان ساده تر، باید سعی شود تا بازدارندگی اقتصادی کشورمان نیز افزایش یابد. موضوعی که در صورت تحقق، می تواند هزینه‌های هرگونه حرکتی علیه اقتصاد ایران و ثبات آن را تا حد زیادی افزایش دهد.