​، محرم نویدکیا که سال‌ها به‌عنوان بازیکن، نماد تعصب، آرامش و احترام در فوتبال ایران بود، حالا در قامت سرمربی نیز همان مسیر را دنبال می‌کند. او برخلاف رویه رایج برخی مربیان که پس از هر شکست به داوری، زمین مسابقه، حریف یا عوامل بیرونی می‌تازند، همواره مسئولیت نتایج را می‌پذیرد و از ایجاد تنش در فضای فوتبال پرهیز می‌کند.

در هفته‌های اخیر و پس از نتایج نه‌چندان مطلوب سپاهان، واکنش نویدکیا به شکست‌ها بار دیگر مورد توجه کارشناسان و هواداران قرار گرفت. او بدون جنجال، بدون مصاحبه‌های آتشین و بدون ایجاد فضای تقابل، با احترام به تیم مقابل و داوران از عملکرد تیمش صحبت کرد و ضعف‌ها را متوجه مجموعه خود دانست.

این رویکرد در حالی است که در فوتبال ایران، شکست اغلب بهانه‌ای برای آغاز یک زنجیره حاشیه‌سازی می‌شود؛ زنجیره‌ای که از کنفرانس‌های خبری آغاز شده و تا فضای مجازی و سکوهای ورزشگاه ادامه پیدا می‌کند. نویدکیا اما نشان داده است که می‌توان منتقد بود، اما مخرب نبود.

 رفتار حرفه‌ای سرمربی سپاهان، می‌تواند به‌عنوان یک الگوی رفتاری برای نسل جدید مربیان مورد توجه قرار گیرد. پذیرش مسئولیت، احترام به رقبا، حفظ آرامش روانی تیم و جلوگیری از انتقال استرس به بازیکنان، از جمله مؤلفه‌هایی است که نویدکیا به‌خوبی آن‌ها را رعایت می‌کند.

از نگاه بسیاری از اهالی فوتبال، موفقیت تنها در کسب جام خلاصه نمی‌شود، بلکه نحوه شکست خوردن نیز بخشی از هویت حرفه‌ای یک مربی را شکل می‌دهد؛ هویتی که محرم نویدکیا سال‌هاست آن را، چه در زمین و چه روی نیمکت، حفظ کرده است.

در شرایطی که فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری نیازمند آرامش، اعتمادسازی و بازگشت به اصول حرفه‌ای است، رفتارهایی از جنس مرام محرم نویدکیا می‌تواند نقش مهمی در اصلاح فرهنگ فوتبالی ایفا کند. شاید زمان آن رسیده باشد که مربیان، به‌جای فرافکنی و جنجال، نگاهی جدی‌تر به اخلاق ورزشی داشته باشند؛ همان درسی که نویدکیا سال‌هاست بی‌ادعا آن را تدریس می‌کند.