،  هنوز زمان زیادی از آغاز نشست جهانی داووس در سوئیس نمی‌گذرد با این حال، رئیس جمهور آمریکا همین حالا سیلی از بحران ها را به راه انداخته است.

وی در سخنرانی های خود به طیف متنوعی از مقام های خارجی نظیر نخست وزیر کانادا و یا رئیس جمهور فرانسه و دیگر مقام های سایر کشورها حمله کرده و به نحوی صحبت می کند که گویی رئیس و پادشاه جهان است.

ترامپ به نحوی بر جهان منت می گذارد که گویی همگان باید در برابر آمریکا تعظیم کنند و اگر چنین نشود، سایر ملت ها، قدرنشناس هستند و باید مجازات شوند. گویی ترامپ از دریچه ای به جهان می نگرد که صرفا وی و اطرافیانش به آن باور دارند. با این همه، جنس نگاه ترامپ مخصوصا به حوزه سیاست خارجی، با دو مشکل بزرگ رو به رو است.

اول اینکه ترامپ منظور خاصی از نظم جهانی دارد. او مبنای نظم مطلوب خود برای جهان را رهبری آمریکا و البته تحمیل آنچه واشینگتن می خواهد به جهانیان معرفی می کند. به بیان ساده تر، رئیس جمهور آمرزمیا باور ندارد که یک نظم جهانی باید عادلانه باشد بلکه می گوید باید متکی به زورِ آمریکا باشد و البته که ولو با قوه قهریه، ترتیبات مد نظر آمریکا بدون درنظر گرفتن ترجیحات ملت های مختلف جهان بایستی حفظ و برقرار شود. این معادله بیش از همه این گزاره را به ذهن متبادر می کند که ترامپ، رئیس جمهورِ امر و نهی کردن و تحمیل است و هیچ توجهی به آنچه ملت های مختلف جهان می خواهند و یا آنچه حق است ندارد. کاملا طبیعی است که نقطه پایان یکچنین نگاهی به سیاست خارجی آمریکا، چیزی جز شکست نباشد.

نکته دوم اینکه ترامپ نوعی از سیاست خارجی را رهبری می کند که فقط خودش طلایه‌دار آن است. به بیان ساده تر، کمتر کسی حاضر است این همه هزینه ایجاد کند و جهان و آمریکا را به هم بریزد. اما ترامپ چنین می‌کند زیرا عاشق ایجاد هرج و مرج و نمایش است. شاید عده ای فکر کنند ترامپ فقط به جهانیان هزینه تحمیل می کند اما این تحلیل درست نیست.

باید بدانیم که بخش زیادی از مردم آمریکا در نتیجه سیاست های غلط ترامپ و متحدانش آسیب های جدی می‌بینند که مهمترین آن ها این است که مثلا در وضعیت فعلی میزان هزینه‌کرد سالانه خانوارهای آمریکایی افزایش قابل توجهی یافته و یا بیش از 10 میلیون نفر در آمریکا در نتیجه سیاست های ترامپ، بیمه درمانی خود را از دست داده اند. از این منظر نیز، ترامپ و سیاست خارجی اش نمی توانند چیزی جز پدیده های موقتی باشند و خیلی زود راهی موزه می شوند.