، در روزهای اخیر شاهد تشدید مواضع مقام های ارشد آمریکایی با محوریت اراده آن ها جهت اشغال گرینلند و غارت مناطق طبیعی این منطقه بوده ایم. به طور خاص اسکات بسنت وزیر خزانه داری آمریکا گفته که کشورش به هر شکل ممکن که شده گرینلند را تصرف خواهد کرد. حتی دولت دانمارک که مالک گرینلند است اعلام کرده که دولت آمریکا بر شدت تحرکات نظامی خود جهت اشغال گرینلند افزوده و در این زمینه، هیچ بعید نیست که به سمت اشغال نظامی این منطقه حرکت کند.

برخی گزارش ها نشان از آن دارند که اگر آمریکا به گرینلند حمله کند این مساله به معنای فروپاشی تشکیلات ناتو خواهد بود. با این همه، ورای تمامی این مسائل، تشدید طمع مقام های ارشد آمریکایی جهت اشغال گرینلند، با ۲ نکته قابل تامل همراه است.

اول اینکه به نظر می رسد دوستان نزدیک آمریکا و شخص ترامپ نیز با واقعیت های تازه ای رو به رو شده اند و آن هم این است که رئیس جمهور آمریکا به هیچ عنوان منافع اروپایی ها را به رسمیت نمی شناسد و در این رابطه حتی حاضر است آن ها را زیر پا نیز بگذارد.

اساسا به همین دلیل است که اخیرا شاهد بوده ایم طیف متنوعی از تحلیلگران اروپایی اذعان می کنند که آمریکا دیگر برای اروپا قابل اعتماد نیست و اروپایی ها باید یاد بگیرند آماده مقابله با واشینگتن و سیاست های آن شوند. این معادله از چشم اندازی کلان به همگان اثبات می کند که چرا تعامل با دولت آمریکا و فردی نظیر ترامپ، یک سراب بزرگ است و اساسا کاخ سفید به چیزی ورای منافع خود نمی اندیشد.

نکته دوم اینکه انتظار می رود که تشدید تحرکات دولت آمریکا جهت اشغال گرینلند، موجب شود تا شکافی جدی به ویژه در حوزه سیاست داخلی آمریکا با محوریت اقدامات و رویکردهای شخص ترامپ ایجاد شود. البته که انتظار می رود کل بلوک اروپا در پشتِ دانمارک بسیج شوند و مجموع این مسائل، خود چالش های تازه ای را مخصوصا برای ترامپ ایجاد خواهد کرد.

در این چهارچوب، ترامپ و متحدانش فضای مانور به شدت محدودی را پیش رو خواهند داشت و کاملا می توان انتظار داشت که هرگونه اقدام آن ها علیه گرینلند، موقعیت سیاسی آن ها به ویژه با محوریت انتخابات میاندوره ای کنگره آمریکا را به شدت به خطر بیندازد. مسائلی که همه و همه یک واقعیت را فریاد می زنند و آن هم این است که همچون دولت نخست ترامپ، هرچه از حضور وی در قدرت می گذرد، او و متحدانش بیش از پیش در ورطه ضعف فرو می روند.