، ماهواره سنجشی «ظفر ۲» که به سفارش سازمان فضایی ایران و توسط دانشگاه علم و صنعت ایران طراحی و ساخته شده است، فردا ۷ دی‌ماه با ماهواره‌بر سایوز از پایگاه فضایی وستوچنی روسیه به مدار نزدیک زمین (LEO) پرتاب خواهد شد.

این ماهواره در ابعاد ۸۰×۸۰×۱۲۰ سانتی‌متر و با وزن ۱۱۳ کیلوگرم، در رده ماهواره‌های سنجشی کلاس ۱۰۰ تا ۱۳۵ کیلوگرم قرار دارد و یکی از نمونه‌های شاخص توسعه فناوری فضایی دانشگاه‌محور در کشور به شمار می‌رود.

هدف اصلی از ساخت ظفر ۲، توسعه توان بومی ایران در حوزه طراحی، یکپارچه‌سازی و آزمون سامانه‌های فضایی و تصویربرداری سنجشی اعلام شده است؛ موضوعی که نقش کلیدی در کاهش وابستگی خارجی و ارتقای بلوغ فناوری فضایی دارد.

در حوزه سازه، این ماهواره از سازه آلومینیومی سبک‌سازی‌شده بهره می‌برد که با تحلیل‌های تنش و ارتعاش طراحی شده و توان تحمل بارهای مکانیکی پرتاب، لرزه، شوک و ارتعاش را دارد. در بخش توان و برق نیز، پنل‌های خورشیدی بدنه ثابت و باتری‌های لیتیوم‌ـیون فضایی، انرژی مورد نیاز زیرسامانه‌ها را تأمین می‌کنند.

یکی از بخش‌های فناورانه برجسته ظفر ۲، سامانه تعیین و کنترل وضعیت (ADCS) آن است. این سامانه با استفاده از ژیروسکوپ، مگنتومتر، سنسور خورشیدی و عملگرهایی مانند چرخ عکس‌العملی و مگنتورکر، امکان کنترل سه‌محوره و پایدارسازی دقیق ماهواره برای مأموریت تصویربرداری را فراهم می‌کند.

از منظر مأموریتی، ظفر ۲ به یک دوربین اپتیکی رنگی با قدرت تفکیک مکانی ۱۵ متر مجهز است که برای پایش منابع طبیعی، کشاورزی، مدیریت بحران و مطالعات زیست‌محیطی کاربرد دارد. داده‌های تصویری این ماهواره از طریق لینک مخابراتی باند S به ایستگاه‌های زمینی ارسال می‌شود.

علاوه بر محموله تصویربرداری، محموله ذخیره و ارسال داده (S&F) و یک محموله تحقیقاتی تشعشعات فضایی نیز بر روی این ماهواره نصب شده است. تمرکز ظفر ۲ بر بومی‌سازی کامل زنجیره طراحی تا تست‌های حرارتی، خلأ و ارتعاش، این ماهواره را به یکی از نمادهای بلوغ فناوری فضایی دانشگاه‌پایه ایران تبدیل کرده است.