، در دنیایی که حقیقت گاه در محاصره‌ی بازنمایی و فریب است، مورگان فریمن نامی است که با مفهوم «مرجع بودن» گره خورده است.

بازیگری با بیش از شصت سال تجربه، صدایی ماندگار و شخصیتی فروتن که از نقش رئیس‌جمهور آمریکا تا نلسون ماندلا و از زندان تا میدان نبرد را تجربه کرده است.

فریمن، متولد ممفیس، تنسی و فرزند یک آرایشگر و معلم، از ۱۲ سالگی با بازی در نمایش‌های محلی و بردن نخستین جایزه‌اش مسیر خود را آغاز کرد. پس از دوران کوتاهی در نیروی هوایی آمریکا، راهش را به سوی بازیگری در لس‌آنجلس می‌گشاید؛ جایی که سرنوشت «شکارش» می‌کند.

در طول شش دهه فعالیت، فریمن در بیش از ۱۰۰ فیلم از جمله آمیستاد، هفت، نابخشوده، افتخار، رانندگی برای خانم دیزی، شوالیه تاریکی و مهم‌تر از همه رستگاری در شاوشنک بازی کرده است.

او درباره‌ی محبوب‌ترین فیلمش می‌گوید: «انگار در هیچ فیلم دیگری نبوده‌ام. شاوشنک فیلمی درباره امید، دوستی و رستگاری است. فقط اسمش سخت به خاطر می‌ماند!»

فریمن با فیلم عزیز میلیون‌دلاری (۲۰۰۴) اسکار گرفت و پنج سال بعد برای بازی در نقش نلسون ماندلا در شکست‌ناپذیر دوباره نامزد شد.

او درباره‌ی ماندلا می‌گوید:«می‌خواستم واقعاً دستش را بگیرم تا حسش کنم. او متواضع بود و همان انسانی باقی ماند که در زندان بود.»

بااین‌حال، فریمن از تکرار و تقلید دیجیتال بیزار است. او درباره‌ی بازسازی صدای بازیگران با هوش مصنوعی هشدار داد و گفت:«اگر می‌خواهید بدون رضایت من از صدایم استفاده کنید، دارید از من دزدی می‌کنید.»

در کنار افتخارات، بخشی از زندگی او نیز با حادثه و درد عجین است. در سال ۲۰۰۸ بر اثر تصادف رانندگی، دست چپش فلج شد؛ اکنون برای کاهش درد از دستکش فشاری استفاده می‌کند و دیگر قادر به پرواز با جت شخصی خود نیست. بااین‌حال، روحیه‌اش تسلیم‌ناپذیر باقی مانده است.

فریمن می‌گوید:«گاهی فکر بازنشستگی به ذهنم می‌رسد، ولی به‌محض تماس مدیر برنامه‌هایم که می‌گوید پروژه‌ای هست، می‌پرسم چقدر می‌پردازند و کجا باید بروم!»

فیلم تازه‌ی او، «حالا مرا می‌بینی: حالا نمی‌بینی» (Now You See Me: Now You Don’t)، سومین قسمت از مجموعه‌ی محبوب «چهار سوارکار» است؛ اثری درباره گروهی جادوگر ـ سارق که در عمارت ۱۵۰ ساله‌ای در بوداپست فیلم‌برداری شده است.